Żywy Różaniec to najliczniejsza wspólnota działająca w naszym lokalnym Kościele. Bp Grzegorz Kaszak zatwierdził, z dniem 1 marca, zgodnie z postanowieniem Uchwały Konferencji Episkopatu Polski, Statut Żywego Różańca dla wszystkich grup, które działają na terenie diecezji sosnowieckiej
Statut ma służyć osobom zjednoczonym we wspólnym odmawianiu Różańca, by odkrywając głębię tej modlitwy i sięgając do korzeni tej właśnie formy jej praktykowania, zyskiwali, za zachętą bł. Ojca Świętego Jana Pawła II sposobność duchową i pedagogiczną do osobistej kontemplacji, formacji ludu Bożego i nowej ewangelizacji” - napisał w uzasadnieniu Pasterz Kościoła sosnowieckiego.
Głównym zadaniem wspólnoty Żywego Różańca jest codzienna modlitwa w wyznaczonej na każdy miesiąc intencji. W każdym objawieniu Matka Boża prosiła: „Odmawiajcie codziennie Różaniec”, a w Fatimie oznajmiła, że jest „Królową Różańca Świętego”.
Wspólnota różańcowa składa się z poszczególnych róż, którą tworzy 20 osób - każda z tych osób odmawia codziennie jedną tajemnicę Różańca. W ciągu dnia jednak odmówiony zostaje, przez wszystkich członków danej róży, cały Różaniec. Obowiązki każdego członka wspólnoty Żywego Różańca to: codzienne odmawianie dziesiątka Różańca, udział w miesięcznej zmianie tajemnic różańcowych, częste przystępowanie do sakramentów świętych, udział w procesjach maryjnych, rozszerzanie czci Maryi przykładem życia i działalnością apostolską, odważne stawanie w obronie wiary i Kościoła na wzór świętych.
Ale przynależność do wspólnoty to nie tylko obowiązki. Jej członkowie mają przywilej uzyskania odpustu zupełnego 8 dni w ciągu roku, w święta i uroczystości - Narodzenia Pańskiego, Zmartwychwstania Pańskiego, Ofiarowania Pańskiego, Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny, Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, we wspomnienie Królowej Różańca Świętego i w dniu przyjęcia danego członka do wspólnoty Żywego Różańca. Odpust ten można zyskać pod zwykłymi warunkami, czyli przystąpić w danym dniu do Komunii św. i pomodlić się w intencjach Ojca Świętego.
Warto dodać, że wspólnota Żywego Różańca ma strukturę hierarchiczną. Na czele każdej róży różańcowej stoi zelator (zwykle są to panie, ale nie jest to warunek konieczny). Zelatorka lub zelator sprawdza obecność członków wspólnoty Żywego Różańca na nabożeństwie, dostarcza tajemnicę z intencją modlitewną nieobecnym, zachęca członków do gorliwej działalności apostolskiej zwłaszcza wśród chorych i ubogich, zbiera miesięczne składki, odwiedza chorych członków, czuwa, by róża różańcowa posiadała pełny skład. Natomiast nad całą parafialną wspólnotą Żywego Różańca czuwa opiekun, którym zwykle jest ksiądz proboszcz.
Kończymy Rok Jubileuszowy i rozpoczynamy, wyczekiwany przez członków Wspólnot Różańcowych, rok przygotowujący do obchodów 200-lecia powstania Stowarzyszenia Żywy Różaniec.
Modlitwa różańcowa w formie Żywego Różańca powstała 200 lat temu. Pierwotnie były to 15-osobowe wspólnoty modlitewne, tzw „piętnastki”. Od 2002 r., tj. od wprowadzenia, przez Jana Pawła II Tajemnic Światła są to wspólnoty 20-osobowe. Podział na wspólnoty zawdzięczamy bł. Paulinie Marii Jaricot, która tę formę modlitwy wprowadziła w 1826 r. we Francji. Zadanie to nie było łatwe, ale jak sama pisała: „Ta piękna pobożność, na ogół kojarzona z zawodowymi dewotkami, które powinny być stare, lub nie mieć nic do roboty, to błędne, ale niestety powszechne uprzedzenie...”. Dzięki jej miłości do Matki Bożej i pomocy Opatrzności Bożej – podołała i wielka rodzina różańcowa się rozrastała. Z czasem ruch ten rozprzestrzenił się na całym świecie i zapewne wpłynął w znacznej mierze na rozkwit chrześcijaństwa. Centralę Żywego Różańca Paulina założyła w Lyonie na wzgórzu Lorette, skąd na cały świat wysyłane były książki, broszurki, obrazki, medaliki i inne dewocjonalia. 27 stycznia 1832 r. papież Grzegorz VI listem apostolskim zatwierdził Stowarzyszenie Żywego Różańca i nadał mu liczne odpusty, a patronką ustanowił rzymską męczenniczkę św. Filomenę – za przyczyną której w cudowny sposób Paulina odzyskała zdrowie. Kolejni papieże w swych listach i nauczaniu podkreślali znaczenie tej modlitwy i zachęcali do jej rozpowszechniania.
Papież Leon XIV utrzymuje regularny kontakt ze swoimi dwoma braćmi, Johnem i Louisem Prevostami. „Rozmawiamy codziennie” - powiedział o swoich osobistych relacjach z Leonem XIV John Prevost w rozmowie z francuską gazetą „La Croix” opublikowanym w Internecie 13 kwietnia.
"Jednak, jak, zazwyczaj nie rozmawiają o decyzjach ani polityce papieża", dodał Prevost. „Może dlatego, że nie znam tych wszystkich ludzi. A kiedy telefonujemy, zazwyczaj jest u niego około 22:30, więc nie ma sensu zagłębiać się w tak trudne tematy przed pójściem spać”. Zamiast tego, grają jak dawniej, w Words with Friends i Wordle, dwie internetowe gry słowne.
Nazywał siebie świnią, gdy kolejny raz się upił. Potem był odwyk i wyjście na prostą. Gdy podczas wspólnego składania świadectwa ks. Mirosław przedstawił go jako boksera, on określił siebie jako pięściarz, bo „bokser to pies”, a on wreszcie zrozumiał, że jest wartościowym człowiekiem. To w skrócie historia Sylwka, jednego z domowników wspólnoty „Betlejem”, którą w 1996 r. założył ks. Mirosław Tosza. To miejsce, gdzie wielu byłych bezdomnych, podobnie jak Sylwek, odkrywa swoją wartość i ludzką godność. 14 kwietnia w Polsce obchodzimy Dzień Ludzi Bezdomnych. Trwamy też w Tygodniu Miłosierdzia.
Ks. Mirosław Tosza jako 19-latek świadomie nawrócił się dzięki Wspólnotom „Wiara i Światło”, które posługują ludziom ubogim, niepełnosprawnym intelektualnie, a w których prace się zaangażował. „Mój pierwszy kontakt z Ewangelią to nie była Ewangelia czytana i medytowana, tylko odgrywana w scenkach rodzajowych, w których graliśmy z niepełnosprawnymi na obozach. Poznawałem Ewangelię w ten sposób, że musiałem się wcielić w jakąś z ról, na przykład sługi na weselu w Kanie Galilejskiej, więc dla mnie poniekąd to środowisko ubogich było środowiskiem naturalnym” - opowiedział ks. Tosza, mówiąc o początkach swojej pasji do pracy z bezdomnymi i ubogimi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
