W dniu 20 lipca bp Jan Wątroba dokona uroczystego ingresu do katedry rzeszowskiej. Dzień wcześniej 19 lipca odbędzie się procedura objęcia urzędu biskupa diecezjalnego.
Procedura powierzenia urzędu biskupa diecezjalnego jest dość skomplikowana, niemniej można wyróżnić trzy zasadnicze jej elementy: wskazanie kandydata, powierzenie urzędu oraz objęcie urzędu. Ten ostatni etap dokonuje biskup nominat wobec Kolegium Konsultorów, i polega na przedstawieniu pisma papieskiego o powierzonym urzędzie biskupa diecezjalnego. Kanclerz Kurii diecezjalnej zobowiązany jest sporządzić z tej czynności stosowny protokół i przekazać niezwłocznie do Stolicy Apostolskiej. Od tego momentu mianowany biskup otrzymuje pełną władzę w diecezji i wszelkie obowiązki z tym związane.
Z aktem objęcia urzędu biskupa diecezjalnego połączony jest uroczysty ingres do katedry. Ingres (łac. ingressus - wejście, wkroczenie) - uroczysty wjazd, uroczyste objęcie katedry, które jest symbolicznym i publicznym znakiem objęcia urzędu biskupa diecezjalnego. Uroczystość ta w odróżnieniu od objęcia urzędu ma charakter publiczny. Rozpoczyna go uroczysta procesja do kościoła katedralnego, gdzie w drzwiach katedry biskup symbolicznie otrzymuje klucze do katedry. Po rozpoczęciu Mszy św. nuncjusz apostolski lub jego delegat publicznie odczytuje pismo apostolskie powierzające urząd i następnie przekazuje je biskupowi. Znakiem objęcia władzy rządzenia jest otrzymanie pastorału od nuncjusza apostolskiego, który symbolizuje jedność władzy z następcą św. Piotra. Kolejnym znakiem jest objęcie katedry, czyli krzesła, skąd biskup przewodniczy liturgii w kościele katedralnym - znak władzy nauczania. Dopełnieniem tych znaków jest homagium złożone przez przedstawicieli różnych stanów Kościoła diecezjalnego. Jest to znak okazania posłuszeństwa następcy Apostołów w diecezji.
Abp Adam Szal odbył dzisiaj ingres do bazyliki archikatedralnej w Przemyślu. Uroczystość zgromadziła liczne grono biskupów, księży oraz wiernych świeckich. Nowy metropolita przemyski ma 62 lata i zastąpi na tym urzędzie abp. Józefa Michalika, który przeszedł na emeryturę.
Ingres rozpoczął się procesją, która zgodnie z wielowiekową tradycją, wyruszyła z kościoła ojców franciszkanów. W drodze do swojej katedry abp Szal wszedł również do archikatedry Kościoła greckokatolickiego, gdzie wpisał się do księgi pamiątkowej.
Wędrówka od góry Hor ku Morzu Czerwonemu prowadzi na drogę okrężną, bo ziemia Edomu zamyka przejście. Lud traci cierpliwość. To późna faza pustyni. Zmęczenie szybko zmienia się w szemranie. Powraca zdanie: „Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli?”. Pojawia się też pogarda dla manny: „pokarm mizerny”. Tekst odpowiada obrazem, że Pan zsyła węże „o jadzie palącym”. W hebrajskim stoi tu słowo powiązane z rdzeniem „palić” (śārāf), stąd tradycyjne „węże serafiny”. Ukąszenie obnaża bezradność. Wyznanie winy brzmi krótko: „Zgrzeszyliśmy”. Mojżesz modli się za lud. Odpowiedź Boga zaskakuje. Wizerunek węża ma stanąć wysoko na palu. Hebrajskie „sztandar, znak” to nēs. Wzrok podniesiony z ziemi przestaje krążyć wokół zagrożenia. Spojrzenie staje się aktem posłuszeństwa wobec słowa Boga. Nie ma tu miejsca na magię przedmiotu. Księga Mądrości dopowie później, że ratunek przychodzi od Boga, a znak jedynie kieruje ku Niemu (Mdr 16,6-7). Równie ważna pozostaje historia po latach. Król Ezechiasz rozbija „węża miedzianego”, bo lud pali mu kadzidło (2 Krl 18,4). Znak łatwo przechodzi w kult rzeczy. W samym brzmieniu hebrajskim pojawia się gra słów: wąż (naḥāš) i miedź (neḥōšet); stąd nazwa „Nehusztan”. Najstarsza lektura chrześcijańska widzi w tym typ krzyża. Justyn Męczennik łączy węża wyniesionego na palu z tajemnicą krzyża w „Dialogu z Tryfonem” (rozdz. 91). Augustyn, komentując słowa Jezusa o wężu z pustyni, tłumaczy ukąszenia jako grzechy, a węża wyniesionego jako śmierć Pana, na którą patrzy wiara.
„David” to pierwszy efekt współpracy amerykańskiego Angel Studios oraz Galapagos Films. Animacja trafi do kina już 27 marca!
Film opowiada drogę Dawida – od młodego pasterza, który dopiero odkrywa własną siłę i odwagę, przez legendarną walkę z Goliatem, aż po momenty, które prowadzą go ku królewskiej władzy. To opowieść o dojrzewaniu, poszukiwaniu własnej tożsamości, wyborach i odpowiedzialności, o wierze w siebie i odwadze, by stanąć naprzeciw własnym lękom. „David” przypomina, że każdy ma swojego Goliata – i że nawet największe wyzwania można pokonać.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
