W katedrze rzeszowskiej 23 listopada br. odbyła się kongregacja kapłanów diecezji rzeszowskiej, w której uczestniczyło ok. 370 księży zakonnych i diecezjalnych. Było to jakby kapłańskie zakończenie Roku Wiary, który w całym Kościele został uroczyście zamknięty dzień później – w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata.
Wiara ze słyszenia i widzenia
Na początku zebrani odśpiewali hymn „O Stworzycielu, Duchu, przyjdź!” – to już tradycja wielu kapłańskich spotkań, która uzmysłowia właściwą hierarchię wartości. Nikt przecież, zgodnie z tym co napisał św. Paweł Apostoł, nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego, że Panem jest Jezus. Następnie zgromadzeni wysłuchali konferencji ks. Franciszka Dziedzica – dyrektora Muzeum Diecezjalnego, inspirowanej encykliką papieża Franciszka „Lumen fidei”. Ksiądz Dziedzic zwrócił uwagę na coraz powszechniej obserwowany kryzys wiary. Wskazując drogi wyjścia z kryzysu podkreślił potrzebę rozszerzenia duszpasterstwa poza wymiar sakramentalny. Prelegent zachęcał, aby myśląc o własnej wierze przyjrzeć się najpierw codzienności. Jeśli autentycznie wierzymy, powinniśmy odnaleźć w naszym życiu jedność i miłość. Te wartości, a nie deklaracje, najbardziej przyciągają innych do Jezusa Chrystusa. Wiara bowiem rodzi się nie tylko ze słyszenia ale z widzenia.
Po konferencji kanclerz Kurii Diecezjalnej – ks. Jerzy Buczek zapoznał zebranych z bieżącymi sprawami diecezji, a ks. Janusz Podlaszczak – proboszcz parafii Chrystusa Króla w Rzeszowie – przypomniał główne idee Wspólnoty dla Intronizacji Najświętszego Serca Jezusowego zachęcając do współpracy z ruchem.
Następnie rozpoczęła się Msza św. pod przewodnictwem biskupa rzeszowskiego Jana Wątroby. Uczestniczyli w niej także biskupi: Kazimierz Górny i Edward Białogłowski. Homilię wygłosił Biskup Ordynariusz. Najpierw przypomniał różne inicjatywy związane z Rokiem Wiary. Jednocześnie zachęcał, aby podsumowując Rok Wiary nie zatrzymywać się tylko na akcjach, ale zadać sobie pytanie o stopień osobistej zażyłości z Jezusem Chrystusem. Tym bardziej, że będąc w roli tego, kto naucza i napomina, łatwo można zaniedbać własne życie duchowe.
Wiara źródłem radości
Biskup Rzeszowski, odwołując się do nauczania papieża Franciszka, przypomniał, że życie chrześcijanina to wędrowanie, budowanie i wyznawanie. Kiedy nie wyznajemy Jezusa Chrystusa wyznajemy światowość diabła – to zagrożenie, które może dotknąć wszystkich duchownych, od diakonów po papieża. Kaznodzieja zwrócił także uwagę na potrzebę radości, której źródłem jest wiara. Świadomość przynależności do Jezusa Chrystusa oraz związana z nią perspektywa zbawienia powinna każdego chrześcijanina napełniać pokojem i radością. Na zakończenie Eucharystii odbyło się zawierzenie wszystkich duchownych i całej diecezji Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. To zawierzenie było jednocześnie prośbą, którą za Apostołami tak często powtarzaliśmy w minionym roku: „Panie, przymnóż nam wiary” oraz zachętą do jej pielęgnowania, bo choć Rok Wiary się skończył, ona sama nie przestaje wymagać umacniania, troski, a nawet obrony.
„Nie jesteśmy biskupami czy księżmi od godziny do godziny, jesteśmy nimi zawsze” – mówił kard. Stanisław Dziwisz w czasie Mszy Krzyżma Świętego w Bazylice Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Metropolita krakowski pobłogosławił oleje chorych, katechumenów i krzyżma. Zgromadzeni w świątyni biskupi i księża odnowili swoje przyrzeczenia kapłańskie.
Na początku homilii kard. Stanisław Dziwisz wskazał na obraz Jezusa Miłosiernego w centrum prezbiterium łagiewnickiej bazyliki. „On nas tu zgromadził, on bowiem głęboko wkroczył w nasze życie i nadaje mu sens. Bo bez Niego nie wiemy ani kim jesteśmy, ani po co jesteśmy na tej ziemi. Bez Niego nie wiemy dokąd zmierzamy i jaki czeka nas ostateczny los” – mówił metropolita krakowski podkreślając, że Kościół głosi Jego słowo i umożliwia dostęp do życiodajnych sakramentów, pozostawionych w darze przez Chrystusa.
„To jest podstawowe zadanie, podstawowa misja Kościoła, którym Zbawiciel się posługuje, aby dotrzeć do każdego pokolenia i każdego człowieka” – zaznaczył hierarcha dodając, że głoszeniu słowa i udzielaniu sakramentów muszą towarzyszyć dzieła miłosierdzia, bo dopiero wtedy Kościół jawi się jako wspólnota miłości i solidarności ze wszystkimi, a zwłaszcza z ubogimi.
Kaznodzieja zwrócił uwagę, że wielkim marzeniem papieża Franciszka jest „Kościół ubogi dla ubogich”. „To jest rozpoznawalny znak autentyczności misji Kościoła w dzisiejszym świecie, znak wierności Jezusowi i Jego Ewangelii. Od tego wymogu nie ma dyspensy i nie ma taryfy ulgowej” – mówił do kapłanów kard. Dziwisz podkreślając, że posługa kapłańska wymaga całego człowieka, nie ma dokładnie wyznaczonego czasu pracy.
„Nie jesteśmy biskupami czy księżmi od godziny do godziny. Jesteśmy nimi zawsze i zawsze musimy być dla innych, bo zawsze jesteśmy dla Jezusa. Podpisaliśmy z Nim umowę na całe życie. Zakres tej umowy wyznaczają dwa słowa: kochać i służyć” – mówił kard. Dziwisz nawiązując do listu biskupów do kapłanów na Wielki Czwartek i zachęcając krakowskie prezbiterium do medytacji nad nim.
Kaznodzieja zwrócił uwagę na konieczność modlitwy o powołania kapłańskie i do życia konsekrowanego. „W tym zakresie rozgrywa się sprawa przyszłości i żywotności Kościoła w Polsce” – powiedział hierarcha podkreślając konieczność troski o następców poprzez mądre duszpasterstwo powołań i odpowiednią formację w seminariach.
„Chodzi o to, by kapłani byli rzeczywiście ludźmi dla Chrystusa i ludźmi dla innych. By byli ludźmi wytrwałej modlitwy, otwartymi na działanie Ducha Świętego, wielkodusznymi, ubogimi w duchu, pełnymi żarliwej miłości do Pana i bliźniego” – przekonywał kard. Dziwisz. Zaznaczył, że taka powinna być odpowiedź na potrzeby Ludu Bożego i odpowiedź na krytykę i kontestację w różnych kręgach polskiego społeczeństwa.
„Wsłuchujemy się uważnie w słowa krytyki wytykającej nam nasze słabości. Sprzyja to naszemu wewnętrznemu oczyszczeniu, ale powinno przede wszystkim mobilizować do jeszcze większej przejrzystości i autentyczności, gorliwości i bezinteresowności” – stwierdził hierarcha.
Metropolita krakowski wspomniał młodzież, której reprezentanci byli zgromadzenie w Łagiewnikach, a którzy w Niedzielę Palmową odebrali krzyż i ikonę Matki Bożej – symbole Światowych Dni Młodzieży, które będę peregrynowały po Polsce w ramach przygotowań do ŚDM w 2016 r. „To ogromne wyzwanie przed jakim stanęliśmy, potrzeba nam takich wyzwań, aby odnowić Kościół, aby wyzwolić drzemiące w nas energie, aby dotrzeć z orędziem ewangelicznym do wszystkich spragnionych prawdy, sensu i miłości” – mówił.
Hierarcha podkreślił, że liczy na entuzjazm wiary młodych i zaangażowanie w ich środowiskach życia. „Chcemy wam pomagać w rozeznawaniu waszego życiowego powołania” – zapewniał kard. Dziwisz wskazując, że dla większości będzie to projekt życia w małżeństwie i rodzinie. Podkreślił, że Kościół i społeczeństwo potrzebuje zdrowych, chrześcijańskich, otwartych na życie rodzin i zachęcił do solidnego przygotowania się do takiego życia. „A gdyby ktoś z was usłyszał w sercu głos Chrystusa zapraszający go do służby w kapłaństwie albo życiu konsekrowanym, nie odmawiajcie Mu. Odkupiciel człowieka potrzebuje takich ofiarnych uczniów. Wspólnota Kościoła potrzebuje takich gorących serc. Społeczeństwo potrzebuje takich ludzi” – zachęcał młodych metropolita krakowski.
Młodzież odwzajemniła się życzeniami dla wszystkich kapłanów. „Młodzież ma to do siebie, że choć jeszcze jest niedojrzała, to jest wymagająca. Więc praca z nami z pewnością nie należy do najłatwiejszych. Mimo to, wierni nakazowi Jezusa, podejmujecie ten trud i wytrwale prowadzicie nas do Niego” – mówili przedstawiciele Liturgicznej Służby Ołtarza i Ruchu Światło-Życie dziękując kapłanom za świadectwo wiary i życząc im zapału w pracy duszpasterskiej na wzór świętych papieży – Jana Pawła II i Jana XXIII.
To drugie pytanie, które Jezus zadaje Marii Magdalenie. "Kogo szukasz?". Nie dotyczy ono jednak tylko jej. Dotyczy każdego z nas!
Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?» Ona zaś sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę». (ZOBACZ WIĘCEJ: J 20,15).
Odkrycie Krzyża Świętego, 35. i ostatnia stacja Drogi Krzyżowej Kalwarii Wileńskiej w Wilnie na Litwie
Zbudowana w XVII wieku na Litwie tak, aby odzwierciedlała topografię Jerozolimy, Kalwaria Wileńska prowadzi pielgrzymów przez 35 stacji na ponad sześciu kilometrach wzgórz, dolin i kaplic.
Na północnym krańcu stolicy Litwy pielgrzymi pokonują 7-kilometrowy (4,3-milowy) szlak znany jako Kalwaria Wileńska, stanowiący krajobraz pełen kaplic, bram, wzgórz i niewielkiego mostu, który ma odzwierciedlać topografię i odległości Drogi Krzyżowej w Jerozolimie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1775135371.jpg)
_1775126913.jpg)
