Okazją do organizacji kongresu, który odbył się na przełomie maja i czerwca, stało się przypadające w tym roku 300-lecie seminarium duchownego. Organizatorzy zaprosili do wspólnego odkrywania radości i piękna powołania. Podczas kongresu znalazło się miejsce zarówno na teologiczną refleksję, jak i świadectwa i koncerty. Motywem przewodnim kongresu była jednak modlitwa i adoracja Tego, który wzywa i powołuje do służby w Kościele.

Pójdź za Mną

Kongres rozpoczęła Msza św. sprawowana przez abp. Stanisława Budzika w kościele seminaryjnym. Opierając swoją homilię na ewangelicznym obrazie powołania czterech pierwszych uczniów Jezusa (Mk 1, 16-20), Metropolita zauważył, że to Jezus, który sam jest Drogą, Prawdą i Życiem przychodzi, aby powołać tych, którzy pójdą za Nim Jego drogą, odnajdą na niej życie i poznają prawdę o Bogu i człowieku. – Tak się dzieje od dwóch tysiącleci. Chrystus przechadza się ulicami naszych miast i wsi, nad brzegami jezior i rzek i woła: Pójdź za mną! A oni zostawiają wszystko i udają się w wędrówkę z Jezusem i za Jezusem – mówił Pasterz. Po Mszy św. w seminaryjnej auli zespół „Razem za Jezusem” poprowadził modlitwę uwielbienia, a pierwszy dzień kongresu zakończyła adoracja Najświętszego Sakramentu.

Sesja naukowa

Drugi dzień wypełniła teologiczna refleksja nad rzeczywistością powołania w ramach zorganizowanego w KUL sympozjum pt. „Wołanie – Po-wołanie – Wytrwanie”. Prelegenci przedstawili różne drogi realizacji powołania, będącego Bożym darem. Ks. prof. Krzysztof Pawlina dotykał rzeczywistości formacji w seminarium, które określił mianem „szczególnego domu, w którym rodzi się kapłaństwo”. Z kolei ks. dr Tomasz Adamczyk swoje wystąpienie poświęcił prezentacji związku między rodziną a powołaniem. O innych (nierodzinnych) wspólnotach wpływających na odkrywanie powołania mówił ks. dr Marek Adamczyk, duszpasterz krajowy Federacji Skautingu Europejskiego. Zwrócił on szczególną uwagę na konieczność „apostolstwa przyjaźni”. O konieczności systematycznej i osobistej formacji permanentnej kapłanów mówił ks. prof. Marek Chmielewski. Głos zabrał także ks. dr Marek Dziewiecki, który w swoim referacie starał się odpowiedzieć na pytanie: „Co znaczy być powołanym dzisiaj?”. Podkreślał, że nieuzasadnione jest mówienie o kryzysie powołań, lecz właściwszym jest mówienie o kryzysie powołanych i niektórych osób im towarzyszących.

Spotkanie lektorów

Spotkanie lektorów archidiecezji lubelskiej i dzień otwartych drzwi w Metropolitalnym Seminarium Duchownym wypełniły kolejny dzień kongresu. Przedpołudniowe spotkanie lektorów otworzył ks. Marek Słomka, rektor MSD, po czym kilkudziesięciu młodzieńców udało się na przygotowane dla nich spotkania w grupach. Pod opieką ojców duchownych lubelskiego seminarium zastanawiali się nad rzeczywistością powołania i „pomysłu na życie”, który Pan Bóg dla nich przygotował. Adoracja Najświętszego Sakramentu prowadzona przez ks. dr. Stefana Moszoro-Dąbrowskiego, wikariusza regionalnego Prałatury Personalnej Opus Dei w Polsce i modlitewne czuwanie z zespołem „Full Power Spirit” stały się bezpośrednim przygotowaniem do Mszy św., podczas której ks. Marek Słomka ustanowił nowych ministrantów Słowa Bożego.

Dzień otwartych drzwi

Popołudniowy dzień otwartych drzwi rozpoczęła konferencja ks. Andrzeja Gołębiowskiego SDB, który mówił o „szukaniu królestwa Bożego” – o wyborze Chrystusa, do którego każdy z nas jest wybrany i zaproszony. – Pójście za Jezusem to bezwzględne zaufanie i oddanie się Jemu! Daj się przepasać, daj się poprowadzić! Pozwól, aby Jezus od początku do końca był w tobie; zaufaj Mu, Jego drodze, która prowadzi do celu! – zapraszał. – Jeśli masz w swoim sercu Boga i pragniesz Jego królestwa, doświadczysz miłości, radości, pokoju, cierpliwości, uprzejmości i wierności – zapewniał. Po konferencji obecni udali się do seminaryjnego ogrodu, gdzie miał miejsce koncert ewangelizacyjny z udziałem zespołu kleryckiego „Good God” i zespołu „Porozumienie”. Koncertowi towarzyszyła promocja płyty „Droga Ocalenia”, jaką w roku jubileuszowym przygotował zespół seminaryjny.

Dali synów Bogu i ludziom

Zwieńczeniem kongresu było spotkanie rodziców kapłanów i kleryków archidiecezji lubelskiej. Gościem przedpołudniowego spotkania był ks. Arkadiusz Paśnik, proboszcz parafii pw. św. Michała Archanioła w Lublinie, który podzielił się historią rodzinnego życia i zaprezentował świadectwo „polskich dalekich dróg i splątanych wojennych losów”, będących tematem nowo wydanej książki pt. „Obietnica”, której jest współautorem.

Eucharystii, kończącej kongres, przewodniczył ks. dr hab. Jarosław Marczewski, prorektor MSD. W homilii zwrócił uwagę na rolę rodziców w procesie dojrzewania ich synów. – Mam wewnętrzne przekonanie, że to modlitwa i ofiara rodziców tak bardzo nas niesie na drogach seminaryjnych i kapłańskich. To, co od rodziców otrzymaliśmy i usłyszeliśmy to skarby, które nosimy w sercu – mówił. – Jesteśmy wam niezwykle wdzięczni, że wspieracie nasze powołania. Jesteśmy świadomi, że daliście swoich synów ludziom, aby służyli im w Kościele, daliście w ten sposób coś najcenniejszego. Miejcie tę świadomość, że dając swoje dzieci na służbę Kościołowi nie tracicie ich, ale zyskujecie większych, prawdziwszych, szlachetniejszych i liczniejszych – podkreślał.