„Ja jestem dobrym Pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają” – jakże piękne są słowa Jezusa Chrystusa. Słowa mówiące o Dobrym Pasterzu i o owcy, którą On dobrze zna. Słowa wypowiedziane przez Pana Jezusa dodają każdemu otuchy i wprowadzają pokój do ludzkiego serca. Serce człowieka, jeśli jest wrażliwe, żyje Bogiem, doświadcza radości, ukojenia i odpocznienie jest pełne bogactwa. Oto dziś, w Niedzielę Dobrego Pasterza, Pan nazywa nas swoimi owcami, a o sobie mówi, że jest Pasterzem – Dobrym Pasterzem.
Dobry Pasterz
Jezus jest naszym Pasterzem – oto powód do radości! On sam o nas dba, myśli o nas, nawet wtedy, kiedy wydaje się nam, że jesteśmy sami. To on, w chwilach beznadziei i zagubienia, wyprowadza nas na pastwiska, szukając tych najlepszych. Czuwa nad naszym bezpieczeństwem. Owce chore bierze na ramiona. I to, co najbardziej zadziwia, On zna nas po imieniu.
Nasz Pasterz wie o nas wszystko. Nie gorszy się naszymi grzechami. Wszystko przebacza, opatrując rany, spowodowane naszymi słabościami. Jezus jest Pasterzem, dającym nam dar miłosierdzia. Tak wiele w nas wątpliwości, których się boimy, a On je zna. On o nich wie. Wie, jak nam pomóc. Trzeba Mu zaufać, wsłuchać się w Jego głos i rozmawiać z Nim, utajonym w Najświętszym Sakramencie.
Nasze stado
Chrystus nie ogranicza swojej pasterskiej troski do pojedynczych osób. Jako Pasterz przewodzi rodzinom, narodom i wielu różnym wspólnotom. Jego pasterska miłość zaprowadziła księcia Polan Mieszka I do chrzcielnicy, by w 966 r. Polska stała się narodem chrześcijańskim. Ta troska prowadziła Polskę przez ciemne doliny historii i przez zielone pastwiska chwały i narodowych zwycięstw. Dziś, gdy wokół tyle zła, trzeba uciekać przed zbliżającym się wilkiem i chronić się w Chrystusowym stadzie.
Poprowadź nas
Warto zaprzyjaźnić się z Jezusem. Warto zawierzyć Mu swoje życie. Czymś pięknym jest pójść do świątyni, uklęknąć i powiedzieć Mu: Jezu, Dobry Pasterzu, Drogo, Prawdo i Życie, zwróć miłosierne spojrzenie na swoją owczarnię. Prowadź każdego z nas przez ziemię ku niebieskim wyżynom. Daj Twojego Ducha, który niech umocni naszą wiarę, nadzieję i miłość.
Chór seminaryjny wykonuje Akatyst ku czci Najświętszej Maryi Panny
Do poszukiwania odpowiedzi na tytułowe pytanie skłania obchodzona 12 maja Niedziela Dobrego Pasterza. Krótka podróż po Wyższym Seminarium Duchownym w Drohiczynie pozwoli uchylić rąbka duchowych tajemnic oraz poznać od kuchni kleryckie życie
Gdy odwiedzi się seminarium duchowne, przeważnie można spotkać kleryków przy jakiejś pracy fizycznej lub sprzątaniu. Pojawiają się również na uroczystościach diecezjalnych, chodząc jak w zegarku po „niewidzialnych liniach” na prezbiterium i usługując do Mszy św. Podobno czasem też się uczą i modlą, ale tego nie widać na pierwszy rzut oka postronnego obserwatora. Do czego im potrzebna taka formacja? Czy zdajemy sobie sprawę, do jakiego zadania przygotowywani są oni w murach seminaryjnych? Niewielu papieży poświęcało tyle miejsca w swojej nauce kapłanom, co Benedykt XVI. Zwykł on mówić o trzech zadaniach kapłana: nauczaniu, uświęcaniu i kierowaniu.
„Zdarzyło się pewnego dnia, gdy synowie Boży udali się, by stanąć przed Panem, że i szatan też poszedł z nimi". Lekcjonarz otwiera tydzień Hioba od sceny dworskiej. Niebo jest tu salą rozpraw, synowie Boży radą, a wśród nich ha-satan, z rodzajnikiem, więc nie imię, lecz funkcja. Oskarżyciel, przeciwnik procesowy, ten, kto przemierza ziemię i zbiera materiał. Kanonista rozpozna w nim urząd rzecznika oskarżenia, i to jest lektura zamierzona przez autora, bo szatan Hioba nie jest jeszcze diabłem późniejszej teologii. Jest stroną w sporze, która ma prawo zadać pytanie. „A zwróciłeś uwagę na sługę mego, Hioba?" To Bóg wskazuje na Hioba, nie oskarżyciel. Próba zaczyna się od pochwały. „Czyż za darmo Hiob czci Boga?" Ha-chinnam. Za darmo, bez interesu. To pytanie jest osią całej księgi i osią każdej religii. Oskarżyciel nie kwestionuje pobożności Hioba, kwestionuje jej motyw. Czcisz, bo Ci się opłaca, bo zostałeś ogrodzony błogosławieństwem jak winnica. Zabierz ogrodzenie, a zobaczysz, co zostanie. Bóg przyjmuje zakład i wyznacza granicę. Majątek tak, osoba nie. Potem następują cztery posłańce, każdy z tą samą formułą „ja sam uszedłem, by ci o tym donieść", i każdy przychodzi, „gdy ten jeszcze mówił". Sabejczycy, ogień z nieba, Chaldejczycy, wicher. W jedno popołudnie Hiob traci woły, owce, wielbłądy, sługi i dziesięcioro dzieci. Autor nie skraca listy, bo chce, żeby czytelnik usłyszał każdy cios osobno. „Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłon i rzekł: Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę. Dał Pan i zabrał Pan. Niech będzie imię Pańskie błogosławione!" JHWH natan we-JHWH laqach. Kościół wkłada te słowa w usta wszystkim, którzy chowają swoich, i rzadko pamięta, że wypowiedział je człowiek, który tego samego dnia stracił wszystko. Odpowiedź Hioba jest odpowiedzią na pytanie oskarżyciela. Czci za darmo, bo czci także wtedy, gdy nic nie zostało. W tym tygodniu usłyszymy jego skargę o Bogu, z którym nie da się procesować (30 IX), jego wołanie o Wykupiciela, który wstanie jako ostatni (1 X), i epilog, w którym Bóg przyzna mu rację przeciw przyjaciołom (3 X). Dziś słyszymy tylko pierwszy dzień i pierwsze zdanie. Wacław, wspominany dziś książę czeski, zabity przez brata u drzwi kościoła, do którego szedł na jutrznię, jest w tej perykopie po stronie Hioba. Czcił za darmo, aż po próg. „W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył i nie przypisał Bogu nieprawości". Oskarżyciel przegrał pierwszą rundę. Proces jednak trwa. I jest to treść całej reszty tej pięknej natchnionej księgi.
Już 1 października rozpocznie się 5. edycja „Akcji Adoracji”. To miesiąc nieustannej, wspólnotowej modlitwy przed Najświętszym Sakramentem z prośbą o dar czystej miłości dla siebie, naszych rodzin, przyjaciół i całej Polski.
Hasłem przewodnim tegorocznej „Akcji Adoracji”, organizowanej przez Ruch Czystych Serc jest realizacja powołania. Jak powiedział jeden z patronów RCS bł. Fulton J. Sheen: „Powołanie nie zaczyna się od tego, co ja chciałbym robić, lecz od Boga”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
