„Eucharystia pokarmem na życie wieczne”, pod takim tytułem w auli legnickiego Wyższego Seminarium Duchownego odbyła się 19 listopada konferencja naukowa poświęcona Eucharystii rozpatrywanej w kontekście biblijnym.
Było to kolejne spotkanie z cyklu wykładów otwartych, które proponuje wspólnota seminaryjna. Jak powiedział rektor Wyższego Seminarium Duchownego ks. Piotr Kot, również biblista, „chcemy wejść głębiej w tajemnicę Eucharystii, która jest źródłem i szczytem życia chrześcijańskiego”. Ksiądz Rektor podkreślił, że zatrzymanie się nad tym tematem podyktowane jest również chęcią głębszego zrozumienia tajemnicy Wydarzenia Eucharystycznego, jakie miało miejsce w sanktuarium św. Jacka w Legnicy. – Chcemy stawiać sobie pytanie o to, co Pan Bóg chce nam powiedzieć w tym znaku? I oczywiście, poprzez refleksję teologiczną, chcemy szukać odpowiedzi na to pytanie. Zaznaczył też, że Eucharystia jest wydarzeniem pełnym znaków i słów. – Aby dobrze i świadomie w niej uczestniczyć należy te znaki i słowa zrozumieć, dlatego sięgamy najpierw do źródła, czyli Pisma Świętego, w świetle którego chcemy odczytywać misterium Eucharystii – podkreślił.
Dlatego też do Legnicy zostali zaproszeni znakomici polscy bibliści z różnych ośrodków naukowych. Pierwsze wystąpienie miał ks. dr Ryszard Kempiak z PWT we Wrocławiu, który mówił o „Pawłowym przekazie o Eucharystii na podstawie 1 Listu do Koryntian”. Z listu św. Pawła dowiadujemy się wiele o tym, jak wyglądała Eucharystia pierwszych chrześcijan, ale też jakie problemy pojawiały się w sposobie jej celebrowania. Św. Paweł zwracał uwagę na wymiar eklezjalny, wspólnotowy celebracji. Na konieczność wiązania Eucharystii z życiem codziennym. Celebrowanie Eucharystii ma prowadzić do trwania w miłości i jedności. Kolejny wykład wygłosił ks. Michał Kossowski z Torunia, który mówił o „Znaku kielicha w opisie ustanowienia Eucharystii według św. Łukasza. Było to liturgiczne i egzystencjalne ujęcie symboliki kielicha eucharystycznego. Prelekcję zatytułowaną „Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Eucharystia w życiu wspólnoty Janowej”, wygłosił ks. prof. dr hab. Mirosław Wróbel z KUL-u. Przeprowadził on analizę literacko-teologiczną wątków eucharystycznych występujących u św. Jana, w tzw. mowie eucharystycznej, a także w tradycji talmudycznej i wspólnocie janowej. Kolejny wykład przedłożył ks. prof. dr hab. Paweł Podeszwa z Poznania, który mówił o Eucharystii, jako pokarmie Pana w świetle Apokalipsy św. Jana. Jako ostatni zabrał głos biskup legnicki ks. prof. dr hab. Zbigniew Kiernikowski, który wyjaśniał tajemnicę Eucharystii, która jest pamiątką Paschy Pana, zwracając uwagę na znaczenie znaków i symboli eucharystycznych.
Po części wykładowej była możliwość dyskusji. Natomiast zwieńczeniem konferencji było spotkanie przy ołtarzu podczas celebrowania Eucharystii, której przewodniczył Biskup legnicki.
Od 17 stycznia 2019 r. w Częstochowie trwa trzydniowa XXIII Konferencja Naukowo-Szkoleniowa Opieki Paliatywnej i Zespołów Hospicyjnych. Jej tematem przewodnim są słowa św. Jana Pawła II: „Wymagajcie od siebie, choćby inni od was nie wymagali”. Wykładowcami są znakomici prelegenci, specjaliści opieki paliatywnej oraz osoby, którym bliska jest idea opieki hospicyjnej, natomiast organizatorem – jak co roku – Stowarzyszenie Opieki Hospicyjnej Ziemi Częstochowskiej. Konferencja połączona jest z Pielgrzymką Hospicjów Polskich na Jasną Górę, która odbędzie się w sobotę 19 stycznia.
Duchową inauguracją spotkania była Msza św. odprawiona 17 stycznia w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej na Jasnej Górze. Ks. dr Tomasz Knop, kapelan hospicjum częstochowskiego, który przewodniczył liturgii, powiedział w homilii m.in. – Gdy my dziś tu pielgrzymujemy, to chcemy być z chorymi i cierpiącymi, by pomóc im zarówno w cierpieniu ich ciała, jak i w wymiarze psychicznym. Przeciwdziałamy odrzuceniu chorych i cierpiących. Staramy się być z nimi i dbać o jakość ich życia, by była jak najwyższa, by czuli się w pełni uszanowanymi, cenionymi i kochanymi ludźmi.
2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania
Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej
duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy
wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".
Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia
hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś
nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione
Domini - Ofiarowanie Pańskie.
Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały
Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego
Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia
według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć
w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23).
Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania
antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
