Początkiem marca na przemyskim Rynku pojawiła się wystawa zdjęć przedstawiających brutalną prawdę o aborcji. Część mieszkańców postanowiła zasłonić drastyczne obrazy zabitych dzieci, naklejając na tablice kolorowe karteczki.
Niewiele osób potrafi tak rzeczowo i obiektywnie rzucić pełne światło na stan ochrony życia w Polsce, jak prof. Bogdan Chazan. Wybitny lekarz spotkał się z mieszkańcami Podkarpacia 30 marca w auli Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Spotkanie zostało zorganizowane przez Diakonię Życia Ruchu Światło-Życie. Pan Profesor pochylił się nie tylko nad kwestią aborcji; opowiadał o misji lekarza, wychowaniu studentów kierunków medycznych, a także poruszał wiele innych istotnych tematów.
Diagnozując przyczyny przedmiotowego traktowania dziecka przed urodzeniem, prof. Bogdan Chazan przypomniał, że w dzisiejszym świecie unikanie cierpienia stało się wartością samą w sobie. Wielu ludzi przywiązuje nadmierną wagę do własnej wygody i przyjemności, dlatego też w XXI wieku coraz trudniej jest bezpiecznie się urodzić i dożyć starości. Największym absurdem jest w tej sytuacji wyznaczenie lekarza do zabijania ludzi. – Czy strażakowi każe się podpalać domy, a ratownikom na basenie topić ludzi? – pytał retorycznie prof. Chazan. Podkreślał, że postawa większości młodych ludzi, przyszłych lekarzy, położnych, farmaceutów jest w sposób naturalny postawą za życiem. Zmiany są widoczne po rozpoczęciu pracy, gdy adept medycyny staje przed wyborem: wierność sumieniu lub kontynuacja kariery.
Obecnie obowiązującą ustawę z 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży prof. Chazan uznał za niesatysfakcjonującą. Na początku marca w Sejmie powstał Parlamentarny Zespół na Rzecz Prawa do Życia; jego celem jest wprowadzenie pełnej prawnej ochrony życia w Polsce. – Każde inne podejście jest manipulacją mającą na celu rozmycie odpowiedzialności.
Polscy piłkarze ręczni pokonali mistrzów świata Francuzów na rozgrywanych w naszym kraju Mistrzostwach Europy.
Mecz rozpoczął się od prowadzenia naszej drużyny, które wraz z upływem minut zwiększało się, dochodząc nawet do 6 bramek. Było to zasługą skutecznie broniącego Sławomira Szmala i świetnie rzucających kolegów z zespołu, a zwłaszcza Karola Bieleckiego. Mistrzowie świata byli w tym czasie oszołomieni wydarzeniami na boisku, dopiero w ostatnich dziesięciu minutach pierwszej połowy zaczęli odrabiać straty, doprowadzając do wyniku 12:15. Po wznowieniu gry trzybramkowa przewaga naszych zawodników utrzymywała się, z czasem ponownie zaczęła się powiększać. Świetna gra polskich piłkarzy w obronie nie pozwalała Trójkolorowym na zbyt wiele. Sporadyczne, zdobywane z nieprawdopodobnych pozycji bramki wirtuoza światowej piłki ręcznej Luca Abalo, nie mogły odwrócić losów meczu. Gra w ataku naszych reprezentantów była wzorowa, nawet grając w osłabieniu, potrafiliśmy nie tracić przewagi. Mecz zakończył się wynikiem 31:25. Graczem meczu został nasz goalkeeper Sławomir Szmal. Jednak oglądający mecz polscy kibice mieliby spory problem z wyborem najlepszego zawodnika, gdyż wszyscy nasi szczypiorniści grali na najwyższym poziomie.
Przy pierwszym „Zdrowaś Maryjo” jeszcze wiemy, po co się modlimy. Przy drugim przypominamy sobie, że mieliśmy odpisać na wiadomość. Przy trzecim myślimy o jutrze. Przy czwartym wraca rozmowa sprzed kilku dni. Przy piątym zastanawiamy się, czy o czymś ważnym nie zapomnieliśmy. I nagle orientujemy się, że właśnie skończyliśmy dziesiątkę. Chyba wielu z nas zna ten moment.
Bierzemy różaniec do ręki. Siadamy albo wychodzimy na spacer. Chcemy się pomodlić. Naprawdę chcemy. Przez chwilę jesteśmy skupieni, a potem myśli zaczynają biec w zupełnie inną stronę. Praca, zakupy, wiadomość, na którą wciąż nie odpisaliśmy. Ktoś, kto nas zranił. Ktoś, za kim tęsknimy. Sprawa, którą odkładamy od kilku tygodni. Coś, co wydarzyło się dzisiaj. Coś, co może wydarzyć się jutro. Czasem można odnieść wrażenie, że właśnie podczas różańca przypominamy sobie o wszystkim. I wtedy pojawia się myśl: „Przecież ja się w ogóle nie modlę”. Ale może nie do końca tak jest.
Wydział Teologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego i Wyższe Seminarium Duchowne „Hosianum” w Olsztynie zainaugurowały nowy rok akademicki i formacyjny. Uroczystość odbyła się w czasie Mszy św. w kościele seminaryjnym św. Józefa, której przewodniczył abp Józef Górzyński, metropolita warmiński, a homilię wygłosił bp Jerzy Mazur, ordynariusz diecezji ełckiej.
Przed południem w kościele Wyższego Seminarium Duchownego „Hosianum” w Olsztynie zgromadzili się kapłani, społeczność akademicka i przede wszystkim studenci, w tym alumni seminariów z metropolii warmińskiej: z Olsztyna, Ełku, Elbląga i Pieniężna, by wspólnie powierzyć Panu Bogu nowy rok akademicki i formacyjny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
