Po raz 11. wyruszył z Torunia rajd rowerowy śladami bł. ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego. Od początku jego celem jest przybliżenie osoby Błogosławionego, a szczególnie wartości, którymi żył. Rajd to także dobra okazja do poznawania walorów turystycznych fragmentu ziemi chełmińskiej
Wsobotę, 16 września, na trasę liczącą 67 km wyruszyło 46 uczestników. Trasa wiodła przez Toruń, Zalesie, Chełmżę i Barbarkę. Najmłodszy uczestnik Szymon Błędowski miał 10 lat, a najstarszy – Stefan Jóźwicki – prawie 73 lata. W rajdzie uczestniczyła Maria Mazurkiewicz, kujawsko-pomorski wicekurator oświaty, oraz kilku nauczycieli, m.in. dyrektor Zespołu Szkół nr 10 im. prof. Stefana Banacha w Toruniu Michał Dąbkowski.
Chętni do udziału w rajdzie zgromadzili się o godz. 7.45 przy budynku Wyższego Seminarium Duchownego w Toruniu.
O godz. 8.00 uczestniczyli we Mszy św. sprawowanej w kaplicy seminaryjnej, której przewodniczył ks. Łukasz Grzelak z parafii pw. św. Jakuba Apostoła. Po Eucharystii wszyscy przeszli pod pomnik bł. ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego, który znajduje się w ogrodzie przy seminarium. Przedstawiciel uczestników rajdu złożył pod nim znicz.
Około południa uczestnicy rajdu dotarli do Chełmży, miejsca szczególnie związanego z bł. ks. Frelichowskim. Tu przyszedł na świat (22 stycznia 1913 r.), tu chodził do szkoły, tu zdał maturę, tu wstąpił w szeregi harcerstwa i Sodalicji Mariańskiej, to w dawnej katedrze chełmińskiej odprawił Mszę prymicyjną. Uczestnicy rajdu zostali przywitani przez proboszcza parafii chełmżyńskiej ks. kan. Krzysztofa Badowskiego. Po odpoczynku rowerzyści mogli zwiedzić dawną katedrę diecezji chełmińskiej oraz wysłuchać krótkiego wykładu dotyczącego osoby Błogosławionego, szczególnie jego pobytu w obozie w Dachau, który wygłosił dk. prof. Waldemar Rozynkowski. Ok. 15.30 uczestnicy rajdu przyjechali do Szkoły Leśnej na Barbarce, gdzie przy ognisku spożyli przygotowany posiłek.
Organizatorami wydarzenia byli: Koło Turystyczne przy Zespole Szkół nr 10 w Toruniu oraz Oddział Miejski PTTK w Toruniu im. Mariana Sydowa. Rajd współorganizowali: Zespół Szkół Gastronomiczno-Hotelarskich w Toruniu, Stowarzyszenie „Zdrowo Zabiegani”, parafia pw. św. Mikołaja w Chełmży, Wyższe Seminarium Duchowne w Toruniu oraz Szkoła Leśna na Barbarce. Komitet organizacyjny tworzyli: ks. Grzegorz Malinowski, proboszcz parafii pw. św. Jakuba w Białutach, Piotr Biegalski, opiekun Koła Turystycznego przy Zespole Szkół nr 10 w Toruniu, oraz Arkadiusz Piwoński, nauczyciel Zespołu Szkół Mechanicznych, Elektrycznych i Elektronicznych w Toruniu. Patronat nad rajdem objęli: bp Andrzej Suski oraz Piotr Całbecki, marszałek województwa kujawsko-pomorskiego. Profesjonalną obsługę podczas rajdu zapewnili przodownicy turystyki kolarskiej Oddziału Miejskiego PTTK w Toruniu. Szczególne podziękowania za zorganizowanie rajdu należą się przede wszystkim nauczycielowi – katechecie Piotrowi Biegalskiemu.
Postać bł. ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego bliska jest przynajmniej kilku środowiskom. Błogosławiony patronuje harcerzom, wspólnotom parafialnym, klerykom, szkołom oraz różnym organizacjom. Nie mamy wątpliwości, że jest on także bliski wielu kapłanom. Wydaje się, że ten błogosławiony męczennik, pełniący do ostatniego momentu swojego życia posługę duszpasterską, może stać się patronem kapłanów diecezji toruńskiej
Papież św. Jan Paweł II podczas pielgrzymki do Torunia w 1999 r. właśnie kapłanom, szczególnie naszej diecezji, zawierzył dar beatyfikacji ks. Stefana. Stąd nie może nas dziwić, że to właśnie w środowisku kapłanów diecezji toruńskiej zrodziła się myśl powołania do życia Stowarzyszenia Kapłanów Diecezji Toruńskiej, którego głównym patronem będzie bł. ks. Stefan Wincenty Frelichowski. Niniejszym tekstem rozpoczynamy cykl artykułów, w których chcemy przybliżać postać Błogosławionego właśnie w kontekście jego powołania kapłańskiego. Będziemy próbowali odczytywać życie kapłańskie ks. Stefana, posiłkując się w znacznym stopniu jego słowami. Szczęśliwie zachowały się różne teksty Błogosławionego, w tym prowadzony przez niego „Pamiętnik” oraz „Rozważania na tle Ewangelii”. Poza tym dysponujemy szeregiem relacji wielu osób, a właściwie świadectw, dzięki którym odsłaniamy różne przestrzenie posługi duszpasterskiej ks. Stefana. Mamy nadzieję, że dzięki przywołanym źródłom uda nam się choć trochę dotknąć głębi jego powołania kapłańskiego oraz misji, którą nam pozostawił.
Dziś rozpoczęliśmy piesze pielgrzymowanie od miejsca stygmatów św. Franciszka w La Vernie do miejsca śmierci w Asyżu. Rozpoczął się trud pielgrzymowania pod różnym względem, ale w tym czasie umocnieniem jest słowo Boże i świadomość tego, że tymi drogami, którymi podążamy i miejsca, które odwiedzamy - ponad 800 lat temu mógł przemierzać św. Franciszek wraz ze swoimi uczniami.
Idąc do franciszkańskiego sanktuarium w La Vernie należy przemierzać wysoko w górę. Niby z miejscowości wydaje się, że to jest blisko, bo w linii prostej 700 metrów, a drogą samochodową dobrych 15 minut. Rozpoczęcie pielgrzymki było dobrą okazją do poszerzenia wiedzy o Biedaczynie z Asyżu. Postać znana, lubiana, a jednak historia jego życia i momenty, w których nie miał łatwo, zawsze kruszą serce. Gdy wejdzie się na plac przykościelny, oczom pielgrzyma ukazuje się piękny widok gór. Idąc jednak blisko sanktuarium można odnaleźć malowidła ukazujące życie św. Franciszka, na różnych etapach życia, zaczynając od dnia narodzin, przez rozpoczęcie drogi wierności Chrystusowi, spotkanie z sułtanem, czy właśnie na końcu, przy ostatnim malowidle wchodzi się do kaplicy stygmatów. W trakcie poznawania lub przypominania sobie życia tego świętego, można wejść przez niewielki portal - ale jakby do nowej rzeczywistości. Przejście z budynku do miejsca, gdzie widzi się surowe skały, a które św. Franciszek porównał do rozdartej na dwie części zasłony przybytku, gdy Chrystus umierał na krzyżu. Surowe rozdarte skały, drzewa, chłód powietrza i wejście do groty, gdzie Franciszek został dotknięty przez Boga. W czasie, kiedy jego wspólnota była w kryzysie, bo przecież, jak podają historia, został odsunięty od wspólnoty, był już u kresu swojego życia, czy też zaczyna doskwierać mu ślepota - po ludzku był w mocnym kryzysie, a mimo to otrzymuje od Pana Boga stygmaty. W kaplicy stygmatów modliliśmy się o dobre owoce naszego pielgrzymowania, a po błogosławieństwie ruszyliśmy w drogę. Szlak szybko zweryfikował siły pielgrzymów. Jedno z pierwszych podejść zza Chiusi Della Verna były mocną próbą. Ten moment można porównać do pierwszego czytania od proroka Ozeasza, w którym Bóg pragnie przeorać serce człowieka i chce, aby zburzył ołtarz nie jemu wybudowany. Takie momenty są świetna okazją do wyjścia ze strefy komfortu i zmierzenia się w nową rzeczywistością, przed którą stawia człowieka Opatrzność Boża. I pomyśleć że tego typu drogami przechadzali się tacy wielcy święci jak Franciszek z Asyżu i jego bracia.
Nie żyje Bonnie Tyler, walijska piosenkarka znana z takich przebojów jak „Total Eclipse of the Heart” i „It's a Heartache” - przekazała jej rodzina. Artystka miała 75 lat.
„Rodzina i zespół Bonnie z bólem serca informują, że Bonnie niespodziewanie zmarła ubiegłej nocy w szpitalu w Portugalii w wyniku choroby” - napisano w komunikacie na stronie internetowej artystki.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
