Wykonanie: Mąkę przesiać na stolnicę, dodać pozostałe składniki i zagnieść kruche ciasto. Przez godzinę schłodzić je w lodówce, następnie rozwałkować na grubość ok. 2 cm, ułożyć na wysmarowanej tłuszczem blaszce i ponakłuwać widelcem. Brzegi wylepić na wysokość 2 cm. Piec w średnio nagrzanym (180°) piekarniku na złoty kolor (ok. 20 min). Zostawić do ostygnięcia.
Przygotować polewę: krówki zalać mlekiem i gotować, stale mieszając, aż do rozpuszczenia. Pod koniec, gdy już nie ma grudek, dodać masło i wymieszać. Ciepłą masę wylać na ciasto i dowolnie udekorować bakaliami.
Na wielkanocnych stołach obok bab i słodkich mazurków królują serniki. We wschodnich rejonach Polski popularna jest pascha – deser w kształcie piramidki, symbolizującej grób Chrystusa, przyrządzony z sera, śmietany oraz żółtek z cukrem i bakaliami. My proponujemy prostszy w wykonaniu tradycyjny sernik z bakaliami.
• 1 kg sera półtłustego
• 5 jajek
• 1 szklanka cukru
• 1 budyń śmietankowy z cukrem
• 5 łyżek masła
• 2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia
• szczypta soli
• bakalie (rodzynki, orzechy, smażona skórka pomarańczowa)
Przez pokolenia dla irlandzkich katolickich matek niewiele było wyrażeń niosących większą dumę rodzicielską niż słowa: „mój syn, ksiądz”. Jednak dla Kristin Grady Gilger perspektywa, że jej syn Patrick dołączy do jezuitów, była mniej błogosławieństwem, a bardziej niechcianym wyzwaniem.
Gilger, która przez dwie dekady pracowała jako dziennikarka, podeszła do historii powołania swojego syna z nastawieniem redaktorki zdeterminowanej, by dotrzeć do prawdy. Efektem jest jej nowa książka pt. “My Son, the Priest: A Mother's Crisis of Faith” (Mój syn, ksiądz: kryzys wiary matki) - żywe i wielowarstwowe wspomnienia, splatające kilka historii wokół drogi zapowiedzianej w podtytule. Opowiadając o swoim synu - księdzu - i o sobie jako sceptycznej matce, autorka na bieżąco komentuje sytuację Kościoła, od którego odeszła i do którego powróciła.
Fragment opracowany na podstawie rozdziału „Zdrętwiałe ręce” z książki Apetyt na życie. O pragnieniach, marzeniach i głodach ks. Piotra Pawlukiewicza, RTCK 2025.
Czy Bóg „każe się prosić”? Obrazy Mojżesza z rękami w górze i wdowy „naprzykrzającej się” sędziemu prowokują niewygodne pytania. Ks. Piotr pokazuje jednak, że to nie opór Boga jest problemem, ale nieklarowność naszych pragnień.
Mojżesz powiedział do Jozuego „Wybierz sobie mężów i wyrusz z nimi na walkę z Amalekitami. Ja jutro stanę na szczycie góry z laską Boga w ręku” […]. Jak długo Mojżesz trzymał ręce podniesione do góry, Izrael miał przewagę. Gdy zaś ręce opuszczał, miał przewagę Amalekita. Gdy ręce Mojżesza zdrętwiały, wzięli kamień i położyli pod niego i usiadł na nim. A Aaron i Hur podparli zaś jego ręce, jeden z tej, a drugi z tamtej strony. W ten sposób aż do zachodu słońca były jego ręce stale wzniesione wysoko. I tak zdołał Jozue pokonać Amalekitów i ich lud ostrzem miecza.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
