Reklama

Obserwator

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Izrael
Zamieszki w Jerozolimie

Ponad 300 osób zostało rannych w dniach 7-9 maja w starciach między Palestyńczykami a izraelską policją w pobliżu meczetu Al-Aksa i w kilku dzielnicach Wschodniej Jerozolimy. Większość rannych to Palestyńczycy, ucierpiało także 17 policjantów. To największa eskalacja napięć, do których dochodzi w ostatnich tygodniach w Izraelu i na terytoriach okupowanych.

Pierwsze starcia miały miejsce 7 maja po wieczornej modlitwie na Wzgórzu Świątynnym. Tysiące Palestyńczyków zaatakowały kamieniami izraelskich policjantów. Była to reakcja na zastrzelenie tego dnia przez izraelską policję dwóch Palestyńczyków, w odpowiedzi na ostrzelanie bazy Salem – izraelskiej straży granicznej – na okupowanym Zachodnim Brzegu Jordanu. Palestyńczycy protestowali również przeciwko planom ich eksmisji w osiedlu mieszkaniowym Asz-Szajch Dżarrah, 2 km od Starego Miasta.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Przeciwko działaniom Izraela zaprotestowała społeczność międzynarodowa, m.in. rządy: Francji, Niemiec, Włoch, Hiszpanii i Wielkiej Brytanii, które we wspólnym oświadczeniu wezwały rząd Izraela do wstrzymania budowy osiedli żydowskich na terytoriach palestyńskich na Zachodnim Brzegu, a także dyplomacja UE, władze Jordanii oraz Biały Dom. O położenie kresu przemocy w Jerozolimie zaapelował w niedzielę 9 maja podczas modlitwy Anioł Pański papież Franciszek.

Reklama

Benjamin Netanjahu odrzuca międzynarodową presję ws. wstrzymania budowy izraelskich kolonii we Wschodniej Jerozolimie.
m.k.

Uwaga na Niemców
Ryzyko schizmy

Kardynał Camillo Ruini, wieloletni przewodniczący Episkopatu Włoch, zapowiedział modlitwy o to, aby w Niemczech nie doszło do schizmy. – Ryzyko istnieje, ale ufam, że z Bożą pomocą uda się je przezwyciężyć – powiedział. W ten sposób skomentował sytuację w Niemczech, w tym zapowiadane publiczne błogosławienie związków homoseksualnych wbrew oficjalnemu zakazowi ze strony Stolicy Apostolskiej. Kardynał Ruini potwierdza, że sytuacja w Niemczech jest trudna. Narodowa droga synodalna jasno formułuje swoje cele, wśród których są nie tylko uznanie związków jednopłciowych, ale i kapłaństwo kobiet, zniesienie celibatu i interkomunia. – Kapłani, którzy błogosławią pary homoseksualne, wykraczają poza swoje uprawnienia – zaznaczył kard. Ruini i przypomniał: – Błogosławić można tylko to, co jest zgodne z zamysłem Boga. Osoby można błogosławić, ale by się nawróciły, a nie, by trwały w grzechu. Nikt w Kościele nie ma do tego prawa (więcej na ten temat na str. 24-25).
w.d.

Papież do Polaków
Niech prowadzi Maryja

Na zakończenie audiencji ogólnej papież Franciszek zwrócił się do Polaków: – Maj, poświęcony Najświętszej Maryi Pannie, jest wam szczególnie bliski. Zgodnie z tradycją waszych ojców gromadzicie się (...), aby kontemplować Jej piękno, miłość i dobroć. Niech Dziewica Niepokalana wyzwoli ludzkość z dramatu pandemii oraz prowadzi waszą ojczyznę i wasze rodziny do swojego Syna, Jezusa Chrystusa.
j.k.

Watykan
Nowi święci

Reklama

W czasie konsystorza publicznego papież Franciszek zapowiedział kanonizację siedmiorga błogosławionych. W przeciwieństwie do poprzednich konsystorzy Ojciec Święty nie podał jeszcze daty kanonizacji. Zostanie ona ustalona w zależności od pandemii. Przyszli święci to: Łazarz Devasahayam Pillai, Karol de Foucauld, Cezary de Bus, Ludwik Maria Palazzolo, Justyn Maria Russolillo, Maria Franciszka od Jezusa (Anna Maria Rubatto) i Maria Dominika Mantovani. Wśród błogosławionych, których kanonizację ogłosił papież, postacią, która wywarła największy wpływ na Kościół powszechny, jest niewątpliwie Karol de Foucauld, francuski trapista i prezbiter, misjonarz, eremita przebywający przez 15 lat wśród muzułmańskich Tuaregów na Saharze w Algierii.
j.k.

Francja
Znikające kościoły

Obserwatorium Dziedzictwa Religijnego wyliczyło, że francuskie zabytki sakralne znikają z częstotliwością dwóch budynków na miesiąc. W zbliżonej proporcji rośnie liczba meczetów. Edouard de Lamaze, prezes obserwatorium, po pożarze, który strawił XVI-wieczny kościół Saint-Pierre w Romilly-la-Puthenaye w Normandii, zaapelował o zwrócenie uwagi na ten problem. Duża liczba znikających obiektów sakralnych wynika z wyburzeń, przekształceń i zawaleń oraz właśnie z pożarów – aż dwie trzecie z nich jest spowodowane podpaleniami. Codziennie co najmniej dwa katolickie obiekty są okradane lub profanowane.
j.k.

Badania
Chcą reparacji

Reklama

Większość Greków chce, aby Niemcy zapłaciły za zniszczenie ich kraju w czasie II wojny światowej. Według badań prowadzonych przez różne ośrodki, poparcie dla reparacji wynosi od 90% do 97%. O sprawie stało się głośno w przypadającą w tym roku 80. rocznicę napaści na Grecję. Grecka komisja parlamentarna oszacowała wielkość szkód wojennych, spowodowanych przez Niemców, na co najmniej 289 mld euro, wliczając w to przymusową pożyczkę, której Grecja musiała udzielić bankowi Deutsche Reichsbank. W połowie 2019 r. rząd premiera Aleksisa Ciprasa zwrócił się do Niemiec o negocjowanie reparacji. Rząd obecnego premiera Kyriakosa Mitsotakisa potwierdził ponad rok temu w nocie dyplomatycznej, że kwestia reparacji jest dla Grecji otwarta. Żądania nadal są aktualne, a ich spełnienie przez Berlin byłoby aktem głębokiego humanitaryzmu. Niemcy najechały Grecję i Jugosławię 6 kwietnia 1941 r. Do 1944 r. SS i Wehrmacht dokonywały licznych masakr publicznych w odwecie za ataki partyzanckie. W wojnie zginęły dziesiątki tysięcy greckich cywilów. W samych Atenach zmarło z głodu ponad 40 tys. Greków. Przemysł został zniszczony w 80%. Niemcy odrzucają żądania Greków. Dla rządu w Berlinie kwestia reparacji została sfinalizowana tzw. traktatem dwa plus cztery z 1990 r., zawartym między RFN, NRD i czterema byłymi mocarstwami okupacyjnymi: USA, Związkiem Radzieckim, Francją i Wielką Brytanią. Traktat otworzył drogę do zjednoczenia Niemiec, ale nie ma w nim wyraźnej wzmianki o reparacjach.
w.d.

Hiszpania
Idzie zmiana

Opozycyjna centroprawicowa Partia Ludowa (PP) wygrała przedterminowe wybory regionalne w regionie i stolicy. Sama zdobyła więcej głosów niż 3 partie lewicowe. Zwycięstwo nie jest sensacją – są nią jej rozmiary. PP zdobyła 45% głosów (wcześniej miała ich 22%), co daje jej 65 miejsc w regionalnych władzach. Wybory okazały się porażką dla współrządzącej krajem Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (PSOE), która z zaledwie 16,8% poparcia zajęła trzecie miejsce. Inna lewicowa partia – Más Madrid uplasowała się na drugim miejscu. Poparło ją prawie 17% głosujących. Pierwszym efektem wyników wyborów jest wycofanie się z polityki założyciela lewicowej partii Podemos – Pablo Iglesiasa.
j.k.

Wenezuela
Potrójna podwyżka

Reklama

Minister pracy – Eduardo Pinate ogłosił potrojenie płacy minimalnej. Inflacja jest jednak tak wysoka, że nic to nie da. Za tę kwotę nie można kupić nawet kilograma mięsa. Nowa miesięczna płaca minimalna wynosi 7 mln boliwarów, co stanowi równowartość 2,5 dolara. Kilogram mięsa w Wenezueli kosztuje ok. 3,75 dolara. Ten niegdyś bogaty producent ropy naftowej przeżywa czwarty rok hiperinflacji i ósmy rok recesji. Wenezuela znajduje się w najgorszym kryzysie gospodarczym w swojej współczesnej historii. Inflacja jest tak duża, że rząd zezwolił na dokonywanie transakcji w dolarach. Lewicowy rząd prezydenta Nicolása Maduro mierzy się z międzynarodowymi sankcjami, które mają na celu jego obalenie – nie uznaje się go za prawowitego prezydenta kraju.
j.k.

Polska-UE
Połowa ufa UE

Lata grillowania Polski przez najważniejsze instytucje unijne zrobiły swoje. Nasz kraj należał do państw najbardziej entuzjastycznie nastawionych do zjednoczonej Europy. Ale to już przeszłość. Najnowsze wydanie Eurobarometru pokazuje, że tylko 50% z nas ufa Unii Europejskiej, 38% – przeciwnie, a 12% nie ma zdania. To trochę lepiej niż unijna średnia (49% pozytywnych odpowiedzi i 43% negatywnych), ale daleko za entuzjastyczną Portugalią (78% zaufania do UE), Irlandią (74%) czy Litwą (70%). Autorzy badania zwracają uwagę, że tylko od ub.r. wskaźnik zaufania do UE spadł w naszym kraju o 6 punktów procentowych. Załamanie nastąpiło także w Austrii (o 3 punkty procentowe – do 41%) i Danii (o 1 punkt procentowy – do 62%).
j.k.

Peru
Wodospady JPII

40 lat temu Polacy odkryli dla świata kanion Colca – drugą dzisiaj po Machu Picchu atrakcję turystyczną Peru. Wyczynu tego dokonali w 1981 r. członkowie krakowskiego klubu kajakowego „Bystrze”, którzy jako pierwsi pokonali kajakami i pontonami liczącą prawie 120 km długości rzekę Rio Colca. Najwyższe wodospady w czeluściach najgłębszego kanionu na naszym globie zostały nazwane imieniem Jana Pawła II. W 2019 r. kanion zobaczyło 284 tys. turystów. W Huambo, wiosce leżącej nad otchłanią Colca, Polacy chętnie odwiedzają szkołę im. „Juan Pablo II”, otoczoną opieką Polonijnego Klubu Podróżnika. Przyjeżdża tu często z grupami turystycznymi Jerzy Majcherczyk, prezes tego klubu w New Jersey.
k.w.

2021-05-11 13:39

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Watykan: realna groźba ekskomuniki na członków Bractwa św. Piusa X?

2026-04-28 09:51

[ TEMATY ]

Bractwo św. Piusa X

pexels.com

Na zagrożenia dla jedności Kościoła wynikające z postawy kierownictwa Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X wskazał w wywiadzie dla portalu advaticanum.com sekretarz Dykasterii do spraw Tekstów Prawnych, abp Juan Ignacio Arrieta Ochoa de Chinchetru.

„Dla mnie jest to bardzo bolesna sprawa, zwłaszcza że za czasów papieża Benedykta miałem okazję zapoznać się z ich sytuacją i kilkakrotnie spotkać się z niektórymi z ich przełożonych. Odczuwają oni potrzebę posiadania szafarzy do sprawowania niektórych sakramentów, ale uważam, że poważnym błędem było przedstawienie tej sprawy jako narzucenie Stolicy Apostolskiej, ogłaszając wprost, tak, jakby to był fakt dokonany, że zamierzają przeprowadzić święcenia biskupie.
CZYTAJ DALEJ

św. Katarzyna ze Sieny - współpatronka Europy

Niedziela Ogólnopolska 18/2000

[ TEMATY ]

św. Katarzyna Sieneńska

Giovanni Battista Tiepolo

Św. Katarzyna ze Sieny

Św. Katarzyna ze Sieny
W latach, w których żyła Katarzyna (1347-80), Europa, zrodzona na gruzach świętego Imperium Rzymskiego, przeżywała okres swej historii pełen mrocznych cieni. Wspólną cechą całego kontynentu był brak pokoju. Instytucje - na których bazowała poprzednio cywilizacja - Kościół i Cesarstwo przeżywały ciężki kryzys. Konsekwencje tego były wszędzie widoczne. Katarzyna nie pozostała obojętna wobec zdarzeń swoich czasów. Angażowała się w pełni, nawet jeśli to wydawało się dziedziną działalności obcą kobiecie doby średniowiecza, w dodatku bardzo młodej i niewykształconej. Życie wewnętrzne Katarzyny, jej żywa wiara, nadzieja i miłość dały jej oczy, aby widzieć, intuicję i inteligencję, aby rozumieć, energię, aby działać. Niepokoiły ją wojny, toczone przez różne państwa europejskie, zarówno te małe, na ziemi włoskiej, jak i inne, większe. Widziała ich przyczynę w osłabieniu wiary chrześcijańskiej i wartości ewangelicznych, zarówno wśród prostych ludzi, jak i wśród panujących. Był nią też brak wierności Kościołowi i wierności samego Kościoła swoim ideałom. Te dwie niewierności występowały wspólnie. Rzeczywiście, Papież, daleko od swojej siedziby rzymskiej - w Awinionie prowadził życie niezgodne z urzędem następcy Piotra; hierarchowie kościelni byli wybierani według kryteriów obcych świętości Kościoła; degradacja rozprzestrzeniała się od najwyższych szczytów na wszystkie poziomy życia. Obserwując to, Katarzyna cierpiała bardzo i oddała do dyspozycji Kościoła wszystko, co miała i czym była... A kiedy przyszła jej godzina, umarła, potwierdzając, że ofiarowuje swoje życie za Kościół. Krótkie lata jej życia były całkowicie poświęcone tej sprawie. Wiele podróżowała. Była obecna wszędzie tam, gdzie odczuwała, że Bóg ją posyła: w Awinionie, aby wzywać do pokoju między Papieżem a zbuntowaną przeciw niemu Florencją i aby być narzędziem Opatrzności i spowodować powrót Papieża do Rzymu; w różnych miastach Toskanii i całych Włoch, gdzie rozszerzała się jej sława i gdzie stale była wzywana jako rozjemczyni, ryzykowała nawet swoim życiem; w Rzymie, gdzie papież Urban VI pragnął zreformować Kościół, a spowodował jeszcze większe zło: schizmę zachodnią. A tam gdzie Katarzyna nie była obecna osobiście, przybywała przez swoich wysłanników i przez swoje listy. Dla tej sienenki Europa była ziemią, gdzie - jak w ogrodzie - Kościół zapuścił swoje korzenie. "W tym ogrodzie żywią się wszyscy wierni chrześcijanie", którzy tam znajdują "przyjemny i smaczny owoc, czyli - słodkiego i dobrego Jezusa, którego Bóg dał świętemu Kościołowi jako Oblubieńca". Dlatego zapraszała chrześcijańskich książąt, aby " wspomóc tę oblubienicę obmytą we krwi Baranka", gdy tymczasem "dręczą ją i zasmucają wszyscy, zarówno chrześcijanie, jak i niewierni" (list nr 145 - do królowej węgierskiej Elżbiety, córki Władysława Łokietka i matki Ludwika Węgierskiego). A ponieważ pisała do kobiety, chciała poruszyć także jej wrażliwość, dodając: "a w takich sytuacjach powinno się okazać miłość". Z tą samą pasją Katarzyna zwracała się do innych głów państw europejskich: do Karola V, króla Francji, do księcia Ludwika Andegaweńskiego, do Ludwika Węgierskiego, króla Węgier i Polski (list 357) i in. Wzywała do zebrania wszystkich sił, aby zwrócić Europie tych czasów duszę chrześcijańską. Do kondotiera Jana Aguto (list 140) pisała: "Wzajemne prześladowanie chrześcijan jest rzeczą wielce okrutną i nie powinniśmy tak dłużej robić. Trzeba natychmiast zaprzestać tej walki i porzucić nawet myśl o niej". Szczególnie gorące są jej listy do papieży. Do Grzegorza XI (list 206) pisała, aby "z pomocą Bożej łaski stał się przyczyną i narzędziem uspokojenia całego świata". Zwracała się do niego słowami pełnymi zapału, wzywając go do powrotu do Rzymu: "Mówię ci, przybywaj, przybywaj, przybywaj i nie czekaj na czas, bo czas na ciebie nie czeka". "Ojcze święty, bądź człowiekiem odważnym, a nie bojaźliwym". "Ja też, biedna nędznica, nie mogę już dłużej czekać. Żyję, a wydaje mi się, że umieram, gdyż straszliwie cierpię na widok wielkiej obrazy Boga". "Przybywaj, gdyż mówię ci, że groźne wilki położą głowy na twoich kolanach jak łagodne baranki". Katarzyna nie miała jeszcze 30 lat, kiedy tak pisała! Powrót Papieża z Awinionu do Rzymu miał oznaczać nowy sposób życia Papieża i jego Kurii, naśladowanie Chrystusa i Piotra, a więc odnowę Kościoła. Czekało też Papieża inne ważne zadanie: "W ogrodzie zaś posadź wonne kwiaty, czyli takich pasterzy i zarządców, którzy są prawdziwymi sługami Jezusa Chrystusa" - pisała. Miał więc "wyrzucić z ogrodu świętego Kościoła cuchnące kwiaty, śmierdzące nieczystością i zgnilizną", czyli usunąć z odpowiedzialnych stanowisk osoby niegodne. Katarzyna całą sobą pragnęła świętości Kościoła. Apelowała do Papieża, aby pojednał kłócących się władców katolickich i skupił ich wokół jednego wspólnego celu, którym miało być użycie wszystkich sił dla upowszechniania wiary i prawdy. Katarzyna pisała do niego: "Ach, jakże cudownie byłoby ujrzeć lud chrześcijański, dający niewiernym sól wiary" (list 218, do Grzegorza XI). Poprawiwszy się, chrześcijanie mieliby ponieść wiarę niewiernym, jak oddział apostołów pod sztandarem świętego krzyża. Umarła, nie osiągnąwszy wiele. Papież Grzegorz XI wrócił do Rzymu, ale po kilku miesiącach zmarł. Jego następca - Urban VI starał się o reformę, ale działał zbyt radykalnie. Jego przeciwnicy zbuntowali się i wybrali antypapieża. Zaczęła się schizma, która trwała wiele lat. Chrześcijanie nadal walczyli między sobą. Katarzyna umarła, podobna wiekiem (33 lata) i pozorną klęską do swego ukrzyżowanego Mistrza.
CZYTAJ DALEJ

Dyspensa na 1 maja

Arcybiskup Wacław Depo, metropolita częstochowski, udzielił dyspensy od obowiązku zachowania pokutnego charakteru piątku oraz od obowiązku wstrzemięźliwości od spożywania pokarmów mięsnych na 1 maja, czyli na wspomnienie św. Józefa Rzemieślnika, Święto Pracy, będące dniem ustawowo wolnym od pracy.

Publikujemy pełną treść komunikatu opublikowanego na stronie internetowej archidiecezji częstochowskiej:
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję