W wałbrzyskim kościele św. Wojciecha modlono się w intencji zmarłych członków oraz przyjaciół Związku Kombatantów i Byłych Więźniów Politycznych RP koła Piaskowa Góra.
Mszy św. w tej intencji przewodniczył proboszcz ks. kan. Stanisław Wójcik. Polecano Panu Bogu zwłaszcza tych kombatantów, którzy odeszli do Domu Ojca w tym roku, mjr. Jana Mleczko i mjr. Jacka Barana. Ten pierwszy, to jeden z ostatnich do niedawna żyjących kombatantów, uczestnik II wojny światowej, który w szeregach I Armii Wojska Polskiego brał udział w walkach o Warszawę, Kołobrzeg, a swój wojenny szlak zakończył udziałem w bitwie o Berlin. Natomiast zmarły w maju mjr Baran, to oficer służby czynnej Wojska Polskiego, który opiekował się kombatantami i był ich przyjacielem – organizował wiele wałbrzyskich i szczawieńskich uroczystości upamiętniających uczestników walk o niepodległość Rzeczpospolitej Polskiej. W Mszy św. uczestniczył prezes koła Alfred Pszczółkowski.
Msza św. ofiarowana była także za zmarłych w poprzednich latach kombatantów: Władysława Sowińskiego, Franciszka Kobylańskiego, Stanisława Zarańskiego, Stefana Gryniuka, Józefa Dilejko, Zygmunta Kaczmarskiego, Stanisława Smolarka, Floriana Glanca, Józefa Wygodę, Stanisława Piwowarczyka, Annę Niewiarowską oraz Franciszka Mazuraka. Dobre czyny, które dokonali tu na ziemi, idą wraz z nimi przed Boże oblicze. – Na tym jednak nie kończy się nasza pamięć. Wspominać ich będziemy w naszej codziennej modlitwie – mówią zgodnie kombatanci i ich krewni.
Ksiądz kan. Wójcik odniósł się również do obchodzonej w tym dniu 78. rocznicy Rzezi Wołyńskiej, której kulminacją była tzw. krwawa niedziela z 11 lipca 1943 r. na Wołyniu, gdzie ukraińscy nacjonaliści dokonali mordu na mieszkańcach blisko setki polskich miejscowości. Ksiądz proboszcz przypomniał o tej tragicznej rocznicy, polecając zamordowanych Polaków modlitwie oraz zaapelował o zachowanie pamięci o męczeńskiej śmierci ofiar tej rzezi i nieustanne przekazywanie prawdy o tej zbrodni potomnym, żeby nigdy nie została zapomniana.
O historycznym dla diecezji wydarzeniu, które rozpocznie się w uroczystość Matki Boskiej Częstochowskiej, mówił biskup świdnicki podczas specjalnej konferencji prasowej.
Czwartkowe spotkanie dla mediów na pl. św. Jana Pawła II poświęcono zbliżającej się wielkimi krokami peregrynacji obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej.
List do Galatów zaczyna się bez zwyczajowego dziękczynienia. Zamiast niego Paweł uderza od pierwszych zdań: „nadziwić się nie mogę, że tak szybko chcecie od tego, który was łaską Chrystusa powołał, przejść do innej Ewangelii”. Natychmiast koryguje własne słowa: „innej jednak Ewangelii nie ma”. Są tylko „ci, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową”. Sprawa galacka dotyczyła nauczycieli żądających od pogan obrzezania i Prawa. Paweł widzi w tym zamach na samą istotę łaski. Stąd zdanie o mocy anatemy, powtórzone dwukrotnie dla powagi: „gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy - niech będzie przeklęty!” Greckie anathema estō to formuła wyłączenia, oddania pod sąd Boży. Kanonista zatrzyma się tu z zawodowym dreszczem. To zdanie jest praźródłem kościelnych formuł „anathema sit”, którymi sobory przez wieki obwarowywały granice wiary, i dalekim przodkiem dzisiejszych norm o karach za herezję (kan. 751; 1364). Najważniejsze jest w nim jednak co innego. Nawet autorytet osobisty, choćby apostolski, choćby anielski, stoi niżej niż przekazana Ewangelia. Głosiciel pozostaje sługą depozytu (zob. glossę na 17 IX i 23 IX). „Czy zabiegam o względy ludzi, czy raczej Boga?” Paweł odsłania kryterium, które rozstrzyga o prawdziwości posługi. Kto chce się przypodobać ludziom, nie jest sługą Chrystusa. Dodaje wyznanie o źródle swojej Ewangelii: „nie otrzymałem jej ani nie nauczyłem się od jakiegoś człowieka, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus”. Apostoł pogan nie jest uczniem drugiej ręki. Jego posłannictwo pochodzi z tego samego źródła, co posłannictwo Dwunastu. Wspomnienie św. Faustyny kładzie na ten tekst ciekawe światło. Także jej orędzie przeszło próbę badania przez Kościół, łącznie z okresem notyfikacji i zakazu, zanim zostało rozpoznane. Prywatne objawienie nigdy nie poprawia Ewangelii. Może ją tylko przypominać, i po tym Kościół poznaje jego autentyczność.
Janusz Radziszewski składa bp. Markowi Mendykowi przyrzeczenie czci i posłuszeństwa.
Diecezja świdnicka ma kolejnego diakona stałego. Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju 4 października w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego na wałbrzyskim Podzamczu przyjął święcenia z rąk bp. Marka Mendyka.
Uroczystość była zwieńczeniem kilkuletniej drogi formacji, którą Janusz Radziszewski odbywał w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu. Dwa dni wcześniej, w tej samej świątyni, złożył wymagane przed święceniami wyznanie wiary i przysięgę.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
