Reklama

Niedziela w Warszawie

Apostoł jedności

Osobę i dziedzictwo kard. Józefa Glempa w 10. rocznicę śmierci wspominano w czasie konferencji w Domu Arcybiskupów Warszawskich i Mszy św. w archikatedrze św. Jana Chrzciciela.

Niedziela warszawska 6/2023, str. IV

[ TEMATY ]

kard. Józef Glemp

Łukasz Krzysztofka/Niedziela

Kard. Glemp umacniał nas w nadziei na zmartwychwstanie, zwłaszcza w trudnych czasach stanu wojennego – mówił abp Wojciech Polak

Kard. Glemp umacniał nas w nadziei na zmartwychwstanie, zwłaszcza w trudnych czasach stanu wojennego – mówił abp Wojciech Polak

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Eucharystii przewodniczył kard. Kazimierz Nycz, a koncelebrowali również m.in.: abp Wojciech Polak, prymas Polski, bp Romuald Kamiński, ordynariusz warszawsko-praski i bp Andrzej F. Dziuba, biskup łowicki.

W homilii abp Polak podkreślił, że życie i pasterska posługa kard. Glempa w Kościele gnieźnieńskim i warszawskim, a także jako pięćdziesiątego szóstego prymasa Polski, przypadła na trudne czasy przełomu. Były one naznaczone najpierw ciemną nocą stanu wojennego, a później budzącego się do życia nowego ładu i demokratycznego porządku.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

– Bóg wybrał sobie na trudne czasy przełomu człowieka, który nie bał się trudności, ale który, mając w sobie jakąś naturalną ludzką dobroć, prostotę, otwartość i serdeczność, z pełnym zaangażowaniem oddawał swoje życie Chrystusowi i sprawie Kościoła w Polsce – zaznaczył prymas Polski.

Hierarcha przypomniał, że papież Benedykt XVI w swym telegramie kondolencyjnym nazwał kard. Glempa apostołem jedności, a nie rozłamu, zgody, a nie konfrontacji. – Wiemy, że ta jego postawa przez wielu przyjmowana była z głębokim zrozumieniem, niektórym wydawała się jednak zbyt ugodowa – powiedział abp Polak.

Reklama

Przywołał przepełnione bólem wołanie prymasa Glempa w kościele Matki Bożej Łaskawej po wprowadzeniu stanu wojennego: „Będę wzywał do rozsądku, nawet za cenę narażenia się na zniewagi, i będę prosił, nawet gdybym miał boso iść i na kolanach błagać: nie podejmujcie walki – Polak przeciwko Polakowi”.

Kaznodzieja podkreślił również, jak wielka była pasterska troska kard. Glempa nie tylko o Kościół w Polsce, ale także o Polaków za granicą i cały Kościół powszechny.

Dramatyczne wydarzenia stanu wojennego przywołano w czasie debaty w Domu Arcybiskupów Warszawskich. Ówczesny kierownik sekretariatu prymasa Glempa bp Andrzej Dziuba wspomniał m.in. o powołanym pod auspicjami kard. Glempa Prymasowskim Komitecie Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom.

Kard. Nycz przypomniał, że kard. Glemp został następcą wielkiego prymasa Wyszyńskiego, co z pewnością stwarzało mu pewną trudność, a także dylemat: Czy stanąć w blasku poprzednika, czy raczej w jego cieniu.

– Miał wobec kard. Wyszyńskiego wielki szacunek, ale też swoją własną wizję i nie nadużywał powoływania się na poprzednika – stwierdził metropolita warszawski.

Czas spędzony o boku kard. Glempa wspominał także jego kapelan, a obecnie rektor Akademii Katolickiej w Warszawie ks. prof. Krzysztof Pawlina. Jak wyznał, dzięki świadectwu prymasa odbył „warsztaty miłości do Kościoła”.

O relacjach kard. Glempa z mediami opowiedział z kolei red. Grzegorz Polak. Zaznaczył, że prymas otworzył nową epokę, przełamując opory i nieufność wobec dziennikarzy.

Na zakończenie sesji ks. dr Janusz Bodzon odczytał dekret kard. Nycza, nadający sali konferencyjnej w Domu Arcybiskupów Warszawskich imię kard. Józefa Glempa.

2023-01-31 15:04

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Człowiek roztropny i mądry - kard. Nycz o prymasie Glempie w 2. rocznicę śmierci

[ TEMATY ]

kard. Józef Glemp

kard. Kazimierz Nycz

Artur Stelmasiak

Był człowiekiem roztropnym i mądrym – powiedział o kard. Józefie Glempie metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz, podczas dzisiejszej Mszy św. w drugą rocznicę śmierci metropolity warszawskiego i Prymasa Polski. Po liturgii, którą koncelebrowało kilkudziesięciu księży, modlono się w krypcie świątyni przy sarkofagu kard. Glempa.

Przywołując 34 lata biskupiej posługi ks. Józefa Glempa, w tym 28 jako Prymasa Polski, kard. Nycz ocenił, że niewątpliwie najtrudniejszy był okres od roku 1981 do 1984. "Był to czas kończącej się, 'pierwszej' Solidarności, stanu wojennego i działań Prymasa wraz z Episkopatem, w tych trudnych i niebezpiecznych momentach" – mówił metropolita warszawski.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję