Bielactwo to przewlekła choroba idiopatyczna o podłożu immunologicznym. Chorobę tę można rozpoznać po charakterystycznych odbarwieniach na skórze. Występuje niezależnie od wieku, płci czy rasy. Jej przyczyny nie są znane. W leczeniu bielactwa, obok farmakologii, dużą rolę przypisuje się dietoterapii.

Witaminy i minerały a bielactwo

Witamina B12, zwana kobalaminą, jest witaminą, której niedobór w organizmie jest dość częstym zjawiskiem. Deficyt ten może prowadzić do zaburzeń krwi oraz nerwów. Udowodniono, że kobalamina pełni ważną rolę w repigmentacji skóry u osób cierpiących na bielactwo. Najwięcej witaminy B12 znajduje się w: wątrobie, nerkach, mięsie, mleku i jego przetworach oraz w żółtkach jaj. Badania udowodniły, że kwas foliowy również pełni znaczącą rolę w diecie osób zmagających się z bielactwem. Nasz organizm nie jest w stanie samodzielnie wyprodukować kwasu foliowego, dlatego bardzo ważne jest dostarczanie go wraz z pożywieniem. Kwas foliowy znajdziemy w produktach takich jak: warzywa liściaste, brokuły, owoce cytrusowe, drożdże, wątroba, mięso, ziarna zbóż, kefir czy sery. Przeprowadzone badania pokazały, że u 15 osób z bielactwem stwierdzono niedobór tych dwóch witamin. Po trzech latach regularnej podaży tych witamin u ośmiu osób zauważano repigmentację. Jeśli chodzi o witaminę D, to wchłania wapń i magnez. Wykazuje korzystne działanie na receptory skórne oraz zaburza rozwój i wzrost melanocytów. Zostało udowodnione, że poziom witaminy D pozytywnie wpływa na układ odpornościowy, więc deficyt tej witaminy oddziałuje na rozregulowanie funkcjonowania układu odpornościowego, a to może zwiększać ryzyko rozwoju chorób autoimmunologicznych, w tym bielactwa. Badania potwierdzają fakt repigmentacji skóry u osób zmagających się z bielactwem. Witamina D znajduje się w produktach takich jak: tran, ryby morskie, żółtka jaj, nabiał. Z kolei kwas askorbinowy, zwany witaminą C, mimo korzystnego działania na układ odpornościowy, wykazuje niekorzystne działanie w leczeniu bielactwa. W tej chorobie witamina C jest przeciwwskazana ze względu na zaburzanie szlaków produkcji melaniny. Osoby chorujące powinny unikać cytrusów, w tym cytryn, grejpfrutów, pomarańczy czy kiwi i zielonych warzyw liściastych.

Metale ciężkie a bielactwo

Metale ciężkie, głównie kadm, ołów i rtęć, nawet w najmniejszych ilościach, wykazują działania toksyczne dla zdrowia. Wytwarzają reaktywne formy tlenu i przyczyniają się do pojawienia się uszkodzeń oksydacyjnych oraz uszkodzeń autoimmunologicznych. W niektórych badaniach wykazano związek metali ciężkich z chorobami skóry, w tym z bielactwem. Z kolei cynk w połączeniu ze sterydami miejscowymi zapewnia marginalną zaletę w leczeniu bielactwa.