Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Świętość w codzienności

W poświęceniu kościoła jeszcze bardziej powinno wybrzmieć uświadomienie sobie tego niezwykłego skarbu jakim jest Kościół, rozumiany jako wspólnota ludzi wierzących –powiedział bp Zbigniew Zieliński.

Niedziela szczecińsko-kamieńska 16/2024, str. I

[ TEMATY ]

Gryfice

Ks.Robert Gołębiowski

Biskup Zbigniew Zieliński święci ołtarz

Biskup Zbigniew Zieliński święci ołtarz

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Każda świątynia jest najważniejszym miejscem spotkania Boga z człowiekiem. To w niej sprawowana jest Najświętsza Ofiara, to tutaj Chrystus pozostał z nami w pokornej postaci Chleba. W każdym kościele sprawowane są także sakramenty św., które uświęcają wszystkich wiernych. Istotnym w tym kontekście staje się dzień poświęcenia i konsekracji kościoła i ołtarza. W Niedzielę Miłosierdzia Bożego taka uroczystość odbyła się w Przybiernówku należącym do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gryficach.

Z kart kroniki

Reklama

Historia miejscowego kościoła jest przykładem hartu ducha i wytrwałość kapłanów tutaj posługujących oraz wierności Bogu tutejszych wiernych. Przez wiele powojennych lat społeczność Przybiernówka nie posiadała miejsca kultu religijnego. Tym, który położył podwaliny był ks. kan. Joachim Feński. Początki dotykają 2 listopada 1985 r., kiedy to bp Kazimierz Majdański poświęcił plac pod budowę świątyni oraz wzniesiony krzyż. Autorem projektu był inż. Jerzy Okniński, a budowę nadzorował inż. Aleksander Żuk. Pierwszą Mszę św. w murach wybudowanego kościoła odprawiono w 1992 r. Następnie 16 czerwca 1995 r. bp Stanisław Stefanek dokonał wmurowania kamienia węgielnego i pobłogosławił świątynię do kultu Bożego. Trzy lata później, 28 listopada 1998 r., po ukończeniu budowy wieży kościoła bp Marian Błażej Kruszyłowicz poświęcił dzwon, jako wotum za 25-lecie pontyfikatu Jana Pawła II. W toku dalszych prac wykończeniowych i wyposażenia świątyni w 2014 r. ustawiono stały, kamienny ołtarz. W kolejnych latach, gdy proboszczem parafii został ks. prał. dr Andrzej Steckiewicz prowadzono prace przygotowujące do uroczystego poświęcenia. Ich zwieńczeniem było ufundowanie w 2023 r. nowej marmurowej chrzcielnicy.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Uczestnicy Eucharystii

Uroczystość w kościele Miłosierdzia Bożego w Przybiernówku, która odbyła się 7 kwietnia 2024 r. miała bogaty wymiar duchowy. Obok odpustu ku czci Miłosierdzia Bożego fundamentem była konsekracja kościoła, ołtarza, ambonki, a także instalacja relikwii św. Faustyny. Koncelebrowanej Mszy św. przewodniczył administrator apostolski bp Zbigniew Zieliński wraz z gronem kapłanów dekanatu gryfickiego z dziekanem ks. kan. dr. Kazimierzem Półtorakiem na czele, rektorem AWSD ks. kan. dr. Zbigniewem Woźniakiem, ks. kan. Joachimem Feńskim, ks. Ireneuszem Pastrykiem – jednym z poprzednich proboszczów, ks. kan. dr. Julianem Głowackim – wicekanclerzem Kurii, księżmi pochodzącymi z parafii i w niej kiedyś pracującymi. Pięknym akcentem ekumenicznym była również obecność mitrata Andrzeja Demczuka z parafii prawosławnej w Gryficach. Obecne były także siostry Świętej Rodziny z Gryfic, starosta Ryszard Chmielowicz, burmistrz Andrzej Szczygieł oraz licznie zgromadzeni mieszkańcy Przybiernówka.

Poświęcenie świątyni

Reklama

Wszystkich zgromadzonych powitał z wielką radością gospodarz parafii ks. prał. Andrzej Steckiewicz, który dzieląc się doświadczeniem pracy kapłańskiej wskazał na świętość każdego kościoła i odpowiedzialność wspólnoty o troskę miejsca do oddawania hołdu Bogu. Liturgia rozpoczęła się od Koronki do Bożego Miłosierdzia, a na wstępie Eucharystii biskup Zieliński dokonał poświęcenia ołtarza, ambonki, a także murów wewnątrz świątyni. Przed liturgią Słowa Bożego celebrans pobłogosławił księgę czytań biblijnych. W wygłoszonym Słowie Bożym biskup nawiązał do obchodzonego Święta Bożego Miłosierdzia w kontekście wniesienia relikwii św. Faustyny, by następnie uświadomić zgromadzonym znaczenie przestrzeni świętości, jaką jest każdy poświęcony kościół, a niektóre także poprzez ceremonię jego konsekracji. Mocno uwypuklił godność modlitwy, jaka ma dominować w murach każdego kościoła.

Kolejnymi ważnymi elementami liturgii była modlitwa oraz akt konsekracji głównego ołtarza co zostało umocnione jego namaszczeniem olejem, a także kilku zacheuszek umieszczonych na ścianach kościoła. Istotnym momentem było także okadzenie ołtarza oraz całej świątyni oraz uroczyste zapalenie świec kandelabrowych na ołtarzu i poszczególnych przy wszystkich zacheuszkach. Na konsekrowanym ołtarzu dopełniono liturgii eucharystycznej.

Pod koniec Mszy św. uroczyście wniesiono relikwie św. Faustyny, które delegacja Przybiernówka otrzymała w marcu w Krakowie-Łagiewnikach. Wzruszającym końcowym momentem było wypowiedziane przez ks. kan. Joachima Feńskiego wspomnienie o początkach budowy kościoła, z pięknym akcentem wdzięczności poszczególnym osobom za całokształt poświęcenia się przy tworzeniu zrębów materialnej świątyni. Dopełnieniem bogactwa liturgii było poświęcenie przez bp. Zielińskiego pamiątkowej tablicy, która zawsze przypominać będzie o tej głębokiej w treści uroczystości. Jadąc więc z Gryfic w stronę morza warto wstąpić do tej urokliwej świątyni i zatopić się w modlitewnej zadumie nad Miłosierdziem Bożym.

2024-04-16 14:14

Oceń: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ottonowe sympozjum

Niedziela szczecińsko-kamieńska 51/2023, str. III

[ TEMATY ]

Gryfice

Ks. Marcin Miczkuła

Wykład ks. dr Roberta Masalskiego; w środku ks. dr Kazimierz Półtorak prowadzący sympozjum

Wykład ks. dr Roberta Masalskiego; w środku ks. dr Kazimierz Półtorak
prowadzący sympozjum

Czy stać nas na taką postawę, jaką nam pokazał św. Otton z Bambergu – zapytał podczas Eucharystii ks. Grzegorz Wejman.

Święty Otton jest postacią bardzo znaczącą zarówno dla naszej archidiecezji, jak i dla archidiecezji bamberskiej. Na tysiąclecie biskupstwa bamberskiego papież Benedykt XVI napisał w liście do abp. Ludwiga Schicka: „Myślimy o Ottonie, świętym biskupie, który był nie tylko wzorowym pasterzem dla swojej diecezji, ale także niósł Pomorzanom Ewangelię”. Patrząc na zbliżający się jubileusz misji ottonowej na Pomorzu Zachodnim, myślimy o św. Ottonie, który ewangelizował Pomorzan. Wśród wielu inicjatyw związanych z popularyzacją jego osoby i jego dzieła, prym wiodą spotkania modlitewne. Nie brakuje też spotkań historycznych, przybliżających nie tylko jego misję, ale również specyfikę czasów, w których żył.
CZYTAJ DALEJ

Czym jest szata?

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Izajaszowa apokalipsa (rozdziały 24-27) zawiera obraz, który stał się jednym z najtrwalszych symboli nadziei biblijnej, ucztę na górze. „Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win”. Zwraca uwagę zasięg: „dla wszystkich ludów”. Na górze Syjon, w samym sercu partykularnej historii Izraela, zostaje zastawiony stół uniwersalny. Zbawienie ma smak i zapach. Biblia nie wstydzi się obrazów tak cielesnych, bo Bóg zbawia całego człowieka. Na tej samej górze Pan „zedrze całun, który okrywał wszystkie narody, i zasłonę rozpostartą nad wszystkimi ludami”. To całun żałoby, powszechne nakrycie śmiertelności. Pada też zdanie, które Paweł zacytuje w hymnie o zmartwychwstaniu (1 Kor 15,54): „raz na zawsze zniszczy śmierć”. Hebrajski mówi dosłownie. Połknie śmierć na zawsze. Połykaczka zostanie połknięta. „Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza”. To zdanie powróci na ostatnich kartach Pisma (Ap 21,4) jako obietnica nowego Jeruzalem. Od Izajasza po Apokalipsę Bóg jest Tym, który ociera łzy. Eschatologia biblijna ma gest matczyny. „I odejmie hańbę od swego ludu po całej ziemi, bo Pan przyrzekł”. Ostatnia racja nadziei jest prawna, przyrzeczenie. Słowo dane zobowiązuje Dającego. „Powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremu zaufaliśmy”. Uczta okaże się spełnieniem zaufania. Perykopa ta jest tłem dzisiejszej Ewangelii o uczcie królewskiej i dalekim tłem każdej Eucharystii. Kościół, ilekroć zastawia stół Pana, ogłasza górę Izajasza i przedsmak dnia, w którym śmierć zostanie połknięta.
CZYTAJ DALEJ

Kard. Ryś w orędziu na Dzień Papieski: siła nauczania Jana Pawła II brała się z postawy ucznia

Siła nauczania Jana Pawła II brała się z postawy ucznia i dlatego był przekonywujący: jako uczeń jedynego Nauczyciela – mówił kard. Grzegorz Ryś, metropolita krakowski, w orędziu z okazji XXVI Dnia Papieskiego, który w tym roku obchodzimy 11 października.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję