Pan Tadeusz napisał:
Droga Pani Redaktor,
w tygodniku „Niedziela” nr 3/2015 umieściła Pani mój list pt. „Moje pokolenie ludziom ufa”. Od tego czasu Redakcja zamieściła kilkanaście moich listów w rubryce „Listy”.
Do „Niedzieli” zacząłem pisać po śmierci żony. Pisałem o sobie, rodzinie, miejscowości, w której mieszkam, i o parafii, o moich smutkach i radościach... Jestem bardzo wdzięczny Redakcji kochanego tygodnika „Niedziela” za prowadzenie rubryki „Listy do NIEDZIELI”. Zmieniali się redaktorzy naczelni, a rubryka trwa. Oby dobry Pan Bóg dalej dawał zdrowie i siły Pani Aleksandrze do prowadzenia tej rubryki, tak bardzo potrzebnej szczególnie osobom starszym i samotnym; oby Pani Redaktor mogła jak najdłużej dzielić się swoim dobrym sercem i dobrą radą z Czytelnikami.

Do listu, który dotarł do redakcji jeszcze w starym roku, p. Tadeusz dołączył życzenia świąteczne i książkę pt. Ulmowie, Przestrzeń świętości. Dziękuję! (Dlaczego teraz książki są takie ciężkie?).

Miło jest usłyszeć ciepłe słowo, i to jeszcze na koniec roku. To taka zachęta na nowy rok, żeby nie upadać, nie poddawać się, tylko robić swoje! (tak śpiewał poeta). Nie żałujmy sobie ciepłych słów i uczuć, „bo życie nas nie rozpieszcza” – jak mawiają mądrzy ludzie.

Miło jest wiedzieć, że nie pracujemy na darmo, że nasza praca komuś się na coś przydaje.

W nowym roku 2025 życzę wszystkim pogody ducha i nadziei, że będzie lepiej!