Reklama

Głos z Torunia

Mamy talent

Jak było na koncercie? – Jak u babci na urodzinach! – zgodnie odpowiadają najmłodsi uczestnicy wspólnego śpiewania w Łobdowie.

Niedziela toruńska 5/2025, str. VI

[ TEMATY ]

diecezja toruńska

Grażyna Stanicka

Dzieci dzieliły się talentami

Dzieci dzieliły się talentami

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Drugi Przegląd Kolęd i Pastorałek zorganizowany przez parafię św. Małgorzaty oraz Koło Gospodyń Wiejskich w Łobdowie pod patronatem wójta gminy Dębowa Łąka Mateusza Rutkowskiego odbył się 19 stycznia w sali sportowej szkoły podstawowej.

Dzielili się dobrem i życzliwością

Udział wzięło 130 uczestników. Wśród nich m.in. schola z parafii w Mszanie, grająca co niedzielę w Małkach, dzieci ze Szkoły Podstawowej w Dębowej Łące, schola parafialna Łobdowo-Kurkocin, chór szkolny Szkoły Podstawowej z Wielkich Radowisk, dzieci ze Szkoły Podstawowej w Myśliwcu, chór Koła Gospodyń Wiejskich z Łobdowa, duet sióstr z Nieżywięcia i liczni soliści. W przerwach między występami artyści mogli smakować wypieków członkiń KGW oraz wolontariuszy. Organizatorzy składają podziękowania za wsparcie tej lokalnej inicjatywy, wykonawcom za pasję dzielenia się darem śpiewu, licznie przybyłym za tworzenie atmosfery radości oraz dzielenie się dobrem i życzliwością. Bardzo się cieszymy, że wystąpiło tylu uczestników, nie tylko z naszej gminy, ale także sąsiednich. Pragniemy kultywować i podtrzymywać tradycje kolędowania wśród mieszkańców naszej gminy. Wspólny śpiew zbliża ludzi i buduje między nimi więź.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Spotkanie zakończyły życzenia dla babć i dziadków wraz z gromkim „Sto lat” oraz modlitwą w ich intencji.

Mówią młodzi uczestnicy

Jak przegląd odebrali jego uczestnicy?

Reklama

Alicja ze scholi parafialnej w Łobdowie, dla której śpiewanie jest pasją, opowiada: – Zaskoczyła mnie liczba uczestników oraz poziom umiejętności wykonawców. Była bardzo miła atmosfera i mogłam wspólnie spędzić czas ze znajomymi. Także dla dziewięcioletniej Hani, która już od czterech lat śpiewa w łobdowskiej scholi parafialnej, był to czas miłych spotkań. Choć pilnie ćwiczyła kolędy z mamą, przyjaciółką i na próbach scholi, potrafiła też docenić innych artystów: – Na przeglądzie podobało mi się to, że można było posłuchać występów innych uczestników, którzy pięknie śpiewają.

Marcelina (8 lat) i Klara (6 lat) z radością wzięły udział w przeglądzie.

Udział w konkursie był dla wszystkich okazją do nawiązania nowych przyjaźni oraz wymiany doświadczeń z młodymi artystami.

2025-01-28 13:49

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Myśl na tydzień - bp Arkadiusz Okroj

6.01.2026 – 12.01.2026 Jezus, Dobry Pasterz, troszczy się o to, by ludzie przeżywający kryzysy w Kościele na nowo odkryli Jego moc w sakramentach.
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie: Ostatnie słowa Juliana Tuwima. Ta historia porusza do dziś

2026-01-09 11:13

[ TEMATY ]

ks. Marek Studenski

Materiał prasowy

Czy można zgasić światłość wiekuistą… dla oszczędności? W tym odcinku wracam do ostatnich słów Juliana Tuwima – zapisanych na serwetce godzinę przed śmiercią. Zderzam je z naszym światem: piosenkami bez sensu, szopkami bez twarzy, kulturą bez Boga.

Opowiadam historię wypreparowanej kolędy, sztucznej inteligencji, która nie rozumie Wcielenia, i przyjaźni dwóch poetów, w której więcej było poszukiwania niż deklaracji wiary.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję