Reklama

Niedziela Małopolska

Ich dziedzictwo

Świadomość swych korzeni pozwala w pełni zrozumieć człowieka – przekonuje ks. Władysław Salawa.

Niedziela małopolska 37/2025, str. IV

[ TEMATY ]

Jawornik

P.aweł Ciaputa

W Boże Ciało w procesji z Najświętszym Sakramentem uczestniczy bardzo liczne grono parafian

W Boże Ciało w procesji z Najświętszym Sakramentem uczestniczy bardzo liczne grono parafian

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Gdy w powszedni dzień przyjechałam do Jawornika, w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego na wieczornej Mszy św., sprawowanej przez proboszcza ks. Władysława Salawę i wikariusza ks. Marcina Sędzika, służyło kilku ministrantów i lektorów, a w kościele zebrało się kilkadziesiąt osób (dzieci, dorośli, seniorzy), które po Eucharystii modliły się w intencji wypominanych dusz zmarłych.

Rola korzeni

Zafascynowana historią miejsca Aneta Włoch w przygotowywanej publikacji napisała: „Jawornik – wieś o siedmiowiekowej historii, której sercem od zawsze była parafia, leży w sercu południowej Polski, niespełna 4 km od Myślenic i około 30 km na południe od Krakowa. Rozciąga się pośród wzgórz Pogórza Wielickiego, między Pasmem Bukowca a masywem Barnasiówki (Pasmo Dalina). Takie położenie nadaje mu wyjątkowy charakter...”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Tu historia jest ceniona i przekazywana kolejnym pokoleniom. Na stronie parafii (www.parafiawjaworniku.pl) można poznać jej dzieje, chociaż moi rozmówcy zaznaczają, że jest to historia w pigułce i zapowiadają uzupełnienie. Także w miesięczniku Biały Kamyk – czasopiśmie parafialnym wydawanym od 1997 r. są publikowane artykuły poświęcone historii parafii. Autorzy opisują też aktualne wydarzenia, co sprawia, że pismo staje się kroniką lokalnej społeczności. Dużą rolę w tworzeniu pisma odegrał śp. Wacław Szczotkowski, katecheta w miejscowej szkole, który na łamach Białego Kamyka utrwalił cenne historie Jawornika.

Proboszcz, który także ma korzenie w Jaworniku, przyznaje, że nie tylko warto, ale należy poznawać lokalne historie. Zauważa: – Dzisiaj są czynione próby, abyśmy byli społeczeństwem anonimowym. A przecież to znajomość swych korzeni pozwala w pełni zrozumieć człowieka, ale też całe społeczności. Pani Aneta dodaje: – To wszystko, co tu się działo, ma wpływ na to, co jest teraz i co będzie. Przypomina o początkach: – W 1305 r. w Jaworniku stała już świątynia pod wezwaniem Odnalezienia i Podwyższenia Krzyża Świętego, z czasem uproszczonym do: Podwyższenia Krzyża Świętego. Zwraca uwagę na dokument świętopietrza z 1325 r., gdzie jest wymieniona ich parafia.

Wspólnota

W obecnym kościele, który został zbudowany w drugiej połowie XX wieku, znajdują się elementy wyposażenia wcześniejszej świątyni. Posługujący w parafii od 2001 r. ks. Salawa podkreśla zasługi i zaangażowanie wielu kapłanów, w tym poprzednich proboszczów – ks. Jana Kastelnika i ks. Stanisława Polaka. Zaznacza także zaangażowanie parafian w budowę nowego kościoła: – Mieszkańcy Jawornika wykazali się wielką pracowitością i ofiarnością, wznosząc tę świątynię. Budowa jeszcze bardziej zintegrowała parafię, w której do dzisiaj jest świadomość odpowiedzialności za Dom Boży.

Reklama

Do parafii w Jaworniku aktualnie należy ok. 3 tys. osób, to jest ok. 800 rodzin, w tym wielopokoleniowe i wielodzietne. Proboszcz zaznacza: – Bardzo dużo jest rodzin z trojgiem dzieci, są też takie, w których wychowuje się więcej potomstwa. Zauważa, że wpływ na taką postawę ma przykład rodziców i dziadków, ale też wsparcie z ich strony w pielęgnowaniu i wychowywaniu kolejnych pokoleń.

Aktualnie parafia, w której działają liczne grupy, przeżywa Rok Wielkiego Dziękczynienia Bożej Opatrzności za 700 lat istnienia parafii. W związku z jubileuszem zrealizowano wiele projektów zarówno tych o charakterze duchowym, jak i materialnym. A do jubileuszu wspólnota przygotowuje się od lat. Już w 2009 r. rozpoczęła się peregrynacja obrazu Matki Bożej Jawornickiej, która nawiedziła w swym wizerunku rodziny. Ważnym wydarzeniem była instalacja w kościele relikwii św. Jana Pawła II. – Przyszły papież kilka razy nawiedzał naszą parafię, starsi mieszkańcy to pamiętają – zaznacza ks. Salawa, a p. Aneta dodaje, że zachowało się np. pismo, w którym ówczesny metropolita krakowski upomina się o zgodę na budowę nowego kościoła w Jaworniku. Podkreśla: – Utrwalamy i upowszechniamy te wspomnienia, bo chcemy, aby kolejne pokolenia znały św. Jana Pawła II nie tylko z encyklopedii.

Przed jubileuszem

Reklama

W przygotowania do jubileuszu wpisują się także przeprowadzone przez sercan w 2024 r. misje zakończone zawierzeniem rodzin Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Istotnym elementem była też peregrynacja krzyża. – To kopia krzyża, którą w ostatnich chwilach życia Jan Paweł II przytulał – podkreśla ksiądz proboszcz. Dodaje, że kopia powstała w pracowni rzeźbiarza Stanisława Trafalskiego, a przed wyruszeniem do jawornickich domów krzyż poświęcił abp Marek Jędraszewski. Ponadto od początku 2025 r. w każdą niedzielę między Mszami o 9 i 11 parafianie mogą w ciszy adorować Najświętszy Sakrament.

Powstaje też monografia upamiętniająca siedem wieków wspólnoty w Jaworniku. Parafia zadbała także o pomalowanie kościoła, ogrodzenia i o odnowienie wieży. – Szczególnym darem wdzięczności jest, zbudowany po ŚDM w Polsce, dom parafialny upamiętniający św. Jana Pawła II – podkreśla proboszcz. Wyznaje, że sam również ma osobisty powód do wdzięczności wobec polskiego papieża, wierzy bowiem, że jego wstawiennictwu zawdzięcza powrót do sił w czasie ciężkiej choroby.

Główne uroczystości jubileuszowe są zaplanowane na sobotę 11 października. Metropolita krakowski będzie sprawował o godz. 18 Mszę św. jubileuszową, po której zostanie odsłonięta tablica upamiętniająca jubileusz. W świętowanie wpisuje się tegoroczny odpust parafialny. Proboszcz informuje: – W niedzielę 14 września homilie będzie u nas głosił ks. dr Tadeusz Mrowiec, proboszcz z Mszany Dolnej. Z kolei 20 września odbędzie się jubileuszowy koncert – Oratorium Podwyższenia Krzyża Świętego. Wystąpią m.in.: Chór Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie, Chór Zespołu Pieśni i Tańca Ziemia Myślenicka oraz organista Jawornika – Robert Bylica. Jest też zaplanowany piknik parafialny, w ramach którego grupy parafialne, m.in. chór i scholka parafialna, zaprezentują swe umiejętności. To będzie czas spotkań, rozmów przy ciastku i kawie.

***

Dla parafian z Jawornika siedem wieków historii to nie tylko daty w kronikach, ale okazja, aby podkreślić, że ich wspólnota przez wieki trwa przy Bogu, przy Kościele. Starania współczesnych parafian, ich aktywność, udowadniają, że zależy im, aby to niepowtarzalne dziedzictwo zachować i przekazać kolejnym pokoleniom.

2025-09-09 14:26

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Komunikat diecezji sandomierskiej ws. zakończenia nabożeństw majowych na statku

2026-05-29 15:17

Diecezja sandomierska

Biskup Krzysztof Nitkiewicz podczas zakończenia nabożeństw majowych na statku

Biskup Krzysztof Nitkiewicz podczas zakończenia nabożeństw majowych na statku

Zbliża się czerwiec. To już ostatnie dni w tym roku, gdy w polskich kościołach, przy krzyżach i kapliczkach wierni modlą się wspólnie Litanią Loretańską. Corocznie w Sandomierzu 31. maja odbywa się nietypowe, uroczyste zakończenie nabożeństw majowych na... statku. Diecezja wydała jednak komunikat, że w tym roku "majówkowego" rejsu nie będzie.

Tradycyjnie na zakończenie nabożeństw majowych w Sandomierzu odbywa się rejs statkiem po Wiśle, w trakcie którego zgromadzeni odśpiewują Litanię Loretańską oraz pieśni Maryjne.
CZYTAJ DALEJ

Św. Joanna d´Arc

[ TEMATY ]

Joanna d'Arc

pl.wikipedia.org

Drodzy bracia i siostry, Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią. Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989). Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących. Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki. Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę. 22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica. Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy. Podziel się cytatem
CZYTAJ DALEJ

Abp Galbas do neoprezbiterów: sam sobie rady nie dasz, z Bożą i ludzką pomocą - tak

2026-05-30 11:55

[ TEMATY ]

neoprezbiterzy

Abp Adrian Galbas

Archidiecezja warszawska

Abp Adrian Galbas

Abp Adrian Galbas

Jeśli pytasz dziś: czy dam sobie radę, odpowiadam ci: Nie, sobie rady nie dasz. Jeśli zaś pytasz: czy z Bożą i ludzką pomocą dam radę? Odpowiadam ci: tak, to jest pewne - powiedział metropolita warszawski abp Adrian Galbas podczas Mszy św. ze święceniami prezbiteratu w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie. Hierarcha udzielił święceń ośmiu diakonom, podkreślając, że przyszli kapłani nie są wolni od lęków, ale nie pozostają z nimi sami.

W homilii abp Adrian Galbas SAC nawiązał do własnych święceń sprzed 32 lat. Przyznał, że obok radości pamięta także „drżenie, lęk, a może nawet i przerażenie”. Zwrócił uwagę, że wymagania stawiane kandydatom do kapłaństwa są bardzo wysokie, a publicznie wypowiadane podczas święceń „chcę” oznacza zgodę na życie całkowicie oddane Chrystusowi i Kościołowi.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję