Reklama

XVIII Tydzień Kultury Chrześcijańskiej w Płocku

Dzień Papieski

Niedziela płocka 46/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Tydzień Kultury Chrześcijańskiej w Płocku tradycyjnie już organizowany jest w czasie, w którym przypada rocznica wyboru na Stolicę Piotrową Jana Pawła II. W obchody od czterech lat wpisuje się organizowany w całej Polsce Dzień Papieski. Hasło tegorocznego Dnia brzmiało Jan Paweł II - Apostoł Jedności. Organizatorzy zaplanowali obchody w czterech wymiarach: duchowym, intelektualnym, artystycznym oraz w wymiarze konkretnej solidarności, której wyrazem była zbiórka pieniędzy pod hasłem Dzielmy się miłością. Również w naszej diecezji we wszystkich kościołach zbierano ofiary, z których zostaną ufundowane stypendia dla ubogiej młodzieży. W ubiegłym roku w skali całego kraju zebrano 4 mln zł, w tym z naszej diecezji 143 455 zł (stawia nas to pod względem ofiarności w czołówce, choć wcale nie jesteśmy diecezją najliczniejszą). Wymiar intelektualny obchodów to liczne konkursy wiedzy o Papieżu i jego nauczaniu (łącznie z konkursem, który trwał przez całą niedzielę na antenie radia Plus Płock). Wymiar artystyczny Dnia to w Płocku przede wszystkim koncert Płockiej Orkiestry Symfonicznej w bazylice katedralnej.
Wymiar duchowy Dnia Papieskiego obejmował modlitwę, którą otaczali tego dnia Papieża, indywidualnie i we wspólnotach parafialnych, wszyscy katolicy. Punktem kulminacyjnym była Msza św. w płockiej katedrze, którą celebrował i homilię wygłosił bp Roman Marcinkowski. Oprawę muzyczną zapewniła Schola „Corda Cordi” z parafii pw. Świętego Krzyża w Płocku.
W swojej homilii Biskup Roman skoncentrował się przede wszystkim na haśle tegorocznego Dnia Jan Paweł II - Apostoł Jedności: „Papież dobrze wie, że nie można wiarygodnie głosić Ewangelii i jej orędzia miłości i pojednania, jeśli ci, którzy powołują się na Chrystusa, nie potrafią zachować jedności między sobą. W tym sensie Jan Paweł II uważa ekumenizm za sprawę fundamentalną dla przyszłości całego chrześcijaństwa. Cały Pontyfikat Jana Pawła II w ciągu tych 25 lat był naznaczony różnymi inicjatywami, które miały przybliżyć wspomnienie testamentu Jezusa z Ostatniej Wieczerzy «aby byli jedno» - mówił Kaznodzieja. - Zastanówmy się dzisiaj, w Dniu Papieskim poświęconym Ojcu Świętemu, jako apostołowi jedności, z czego płynie wielkie przywiązanie Papieża do dialogu z innymi religiami, z czego wynika tak szczere pragnienie okazywania im szacunku? - pytał Ksiądz Biskup i odpowiedział: - Odpowiedź tkwi w biografii Karola Wojtyły, doświadczeniu Soboru, w głębokim humanizmie Papieża - człowieka kultury”. Nie wystarczy jednak tylko podziwiać Papieża i przypominać jego inicjatywy na rzecz jedności chrześcijan. „Nie tylko Ojciec Święty jest apostołem jedności - mówił Biskup Roman. - Każdy z nas, chrześcijan, jest wezwany do troski o jedność i nikt z nas nie może się rozgrzeszać i mówić, że ja nie jestem Ojcem Świętym, nie jestem biskupem, kapłanem, prezydentem, ministrem, dyrektorem; ja jestem zwykłym człowiekiem, ode mnie tak mało zależy. Każdy z nas może wiele zrobić dla jedności, bowiem ta wielka jedność w świecie i w Kościele zaczyna się od jedności w naszych sercach, w naszym otoczeniu”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Papież spotkał się z parą książęcą z Luksemburga. Księżna Stéphanie ubrana na biało

2026-01-23 18:29

[ TEMATY ]

Watykan

Leon XIV

Para książęca z Luksemburga

Księżna Stéphanie

Vatican Media

Leon XIV z parą książęcą Luksemburga

Leon XIV z parą książęcą Luksemburga

W piątek, 23 stycznia Ojciec Święty Leon XIV przyjął na audiencji wielkiego księcia Wilhelma oraz wielką księżną Stéphanie z Luksemburga.

To co uderzało to strój księżny, która była ubrana na biało, gdyż na oficjalnych spotkaniach z Papieżem kobiety obowiązuje czarny strój. Dlaczego więc księżna Stéphanie mogła być na spotkaniu z Papieżem w białej sukni z białym welonem? Wynika to z tzw. „przywileju bieli” (privilegio del bianco). Tym przywilejem cieszą się katolickie władczynie zasiadające na tronie (obecnie nie ma żadnej), żony królów katolickich (Letycja z Hiszpanii i Matylda z Belgii), emerytowane królowe (Zofii z Hiszpanii i Paola z Belgii), żona księcia Monako (Jej Najjaśniejsza Wysokość Charlène) i właśnie wielka księżna Luksemburga, Jej Wysokość Stéphanie.
CZYTAJ DALEJ

Jaskinia Słowa (Niedziela)

2026-01-24 10:00

[ TEMATY ]

Ewangelia komentarz

Jaskinia Słowa

Red.

Ks. Maciej Jaszczołt

Ks. Maciej Jaszczołt
Autor rozważań ks. Maciej Jaszczołt to kapłan archidiecezji warszawskiej, biblista, wikariusz archikatedry św Jana Chrzciciela w Warszawie, doświadczony przewodnik po Ziemi Świętej. Prowadzi spotkania biblijne, rekolekcje, wykłady.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję