Z okazji Dnia Dziecka w Brdowie odbył się festyn rodzinny, którego głównym organizatorem był o. Tomasz Wieczorek ze Zgromadzenia Ojców Paulinów. Impreza odbywała się na polu namiotowym nad Jeziorem Brdowskim,
czyli na tzw. Pasterniku. Piękna pogoda sprzyjała doskonałej zabawie, w której uczestniczyli przedstawiciele trzech pokoleń: wnuki, rodzice i dziadkowie. Było tłoczno, radośnie, familiarnie.
I właśnie o to chodziło o. Tomaszowi, który wraz z br. Adamem Kiełkiewiczem wzięli na siebie obowiązki wodzirejów festynu. Trzeba przyznać, że mieli doskonały kontakt z dziećmi i dorosłymi. Różnymi
sposobami zachęcali do brania udziału w zabawie i sami wybornie się bawili.
Z przyjemnością słuchano towarzyszących imprezie piosenek i pieśni w wykonaniu scholi, kierowanej przez miejscowego organistę. Najmłodsi „okupowali” wielki, nadmuchiwany zamek z basztami.
Śmiechu było co niemiara. Starsze dzieci chętnie uczestniczyły w rozgrywkach sprawnościowych, brały udział w konkursach - tanecznym i wokalnym. Rodzice musieli popisać się umiejętnościami tanecznymi.
Rywalizacja była ostra, pełne wigoru popisy wywoływały radość i kończyły się wręczeniem nagród dla zwycięzców (każde dziecko otrzymało przynajmniej jedną). Powodzeniem cieszyły się też przejażdżki konne
i rowerem wodnym. Zapobiegliwy o. Tomasz wcześniej zyskał fundatorów - firmy i osoby prywatne, dzięki którym były prezenty i poczęstunek. Mamy uczestniczących w festynie dzieci oraz trzy nauczycielki
upiekły pyszne ciasta.
Za okazaną życzliwość wszystkim osobom, które pomagały w organizacji przedsięwzięcia, służyły radą, przekazały produkty spożywcze, złożyły ofiary, ufundowały nagrody, wypożyczyły konie do jazdy i
sprzęt, organizatorzy i uczestnicy festynu z serca dziękują. Należy się cieszyć, że cel festynu - popularyzacja spędzania czasu wolnego z całą rodziną na świeżym powietrzu oraz integracja społeczności
parafialnej, został osiągnięty.
Proroctwo Malachiasza powstaje po powrocie z wygnania, w epoce perskiej. Świątynia już działa, a w kulcie mnożą się zaniedbania. W poprzednim rozdziale pada pytanie: „Gdzie jest Bóg sprawiedliwości?” (Ml 2,17). Odpowiedź zaczyna się od słowa „Oto”. Biblia Tysiąclecia mówi: „wyślę anioła mego”. Hebrajskie (mal’akh) znaczy „posłaniec” i gra z imieniem proroka („Malachiasz” = „mój posłaniec”). Anioł „przygotuje drogę”, więc najpierw prostuje ścieżki serca. Nowy Testament rozpoznaje w tym posłańcu Jana Chrzciciela (Mk 1,2; Mt 11,10; Łk 7,27). Potem brzmi zdanie o przyjściu Pana do swojej świątyni. Akcent pada na „swojej”. Świątynia należy do Boga, a nie do ludzkich planów. Pan przychodzi „nagle”. To słowo niesie zaskoczenie dla tych, którzy domagają się sądu, a nie dotykają własnej winy. Pada też tytuł „Anioł Przymierza” (mal’akh habbərît). W tekście biblijnym posłaniec nie tylko ogłasza przymierze, ale wprowadza je w życie. Obrazy „ognia złotnika” i „ługów folusznika” mówią o procesie, który wypala domieszki i wybiela tkaninę. „Synowie Lewiego” to słudzy ołtarza, więc chodzi o uzdrowienie serca liturgii i etosu kapłańskiego. „Ofiara Judy i Jeruzalem” staje się miła Panu jak w dawnych dniach. Dar płynie z wierności. Cyryl Jerozolimski w Katechezie 15 czyta Ml 3,1-3 jako proroctwo o dwóch przyjściach Chrystusa: wejściu do świątyni i przyjściu oczyszczającym, które odsłania prawdę o człowieku. Liturgia tego święta słyszy w Malachiaszu pierwszy krok tej obietnicy. Pan wchodzi do swojej świątyni niesiony na rękach Matki.
Od poniedziałku rusza coroczna kwalifikacja wojskowa, która obejmie 235 tys. osób, przede wszystkim mężczyzn z rocznika 2007. Jej celem jest ocena zdolności kwalifikowanych do służby i wprowadzenie danych do wojskowej ewidencji. Cały proces potrwa do 30 kwietnia.
Kwalifikacja wojskowa w Polsce odbywa się co roku, dotyczy przede wszystkim mężczyzn, którzy w danym roku kalendarzowym kończą 19 lat. Przeprowadzenie kwalifikacji każdego roku obwieszcza wojewoda, natomiast wezwania do stawienia się przed komisją wojskową rozsyłane są przez wójtów, burmistrzów i prezydentów miast.
Siostry zakonne podczas odnowienia ślubów zakonnych w czasie Eucharystii w święto Ofiarowania Pańskiego w katedrze świdnickiej
W święto Ofiarowania Pańskiego świdnicka katedra stała się miejscem szczególnego spotkania osób konsekrowanych z całej diecezji.
Już po raz trzydziesty 2 lutego obchodzony był w Kościele jako Dzień Życia Konsekrowanego, dlatego siostry zakonne, zakonnicy oraz kapłani zgromadzeń zakonnych zgromadzili się na wspólnej modlitwie i dziękczynieniu za dar powołania.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.