Retoryczne pytanie! Oczywistość, która sama się narzuca. Ale z tej samoświadomości coś musi wypływać. Jeśli nie można odejść od samego siebie, to znaczy:
że ze sobą, takim, jakim się jest, należy współistnieć,
siebie, na co dzień coraz bardziej odkrywać
i usiłować za wszelką cenę być sobą,
w życiu siebie wyrażać
- siebie wypowiadać, chociaż zawsze będzie to wypowiedź niepełna.
Właśnie charakter takiej osobowej i zarazem osobistej wypowiedzi ma poezja ks. Zbigniewa Bigaja. Wypowiada on w niej siebie i opisuje swój wewnętrzny świat. Wypowiada w niej to, kim jest, czym żyje, czego poszukuje, co go boli i przeraża, i co budzi zachwyt. Wypowiada swoje uczucia i najintymniejsze zwierzenia. Odnajdujemy tam jego Credo i Confiteor. Po prostu odnajdujemy tam jego żywą osobę, znaną nam, a przecież odkrytą w warstwie do tej pory nieznanej, bo objawioną w języku poetyckim. Sam zresztą autor wydaje się dziwić swojej poetyckiej ekspresji, gdy pisze:
A gdy zapytają - kim jesteś? Czy poetą?
Co odpowiem? Nie jestem!
(...)
jestem człowiekiem, którego dusi natłok słów
i myśli, co kłębią się w obłędu kole
I wykrzykuje to, co rani i ból zadaje
Nieznośny
Człowieczeństwo, często zagubione pośród świata idei i rzeczy, a i własnych dylematów i przeżywane we współczesnym, skomplikowanym świecie przewija się w poezji ks. Zbyszka jako główny motyw.
gdziekolwiek świat i życie
cię poniesie, dokąd
zawiedzie cię los twój,
pamiętaj, żeś człowiekiem
Pasjonuje naszego autora poszukiwanie tego człowieczeństwa, jego nieustanne odkrywanie mimo trudu, jakie to niesie za sobą. Absorbuje go walka o jego kształt w sobie i przenika nadzieja, że ostatecznie to, co ludzkie, zwycięży to, co nieludzkie.
Więc wolę drogę pod wiatr,
smak potu, łez, porażek.
By u kresu tym bardziej poczuć
smak zwycięstwa.

Nie będę więc pytać Ciebie, Księże Zbyszku, czy jesteś poetą? bo wiem, że każdy z nas jest poetą, chociaż nie każdy odważa się prozę swojego życia przetłumaczyć na język poetycki. Ty się odważyłeś, ubogacając nas sobą. Zachęciłeś każdego, kto będzie „Ciebie czytał”, jeśli już nie do pisania poezji, to do godnego życia, będącego najpiękniejszym poematem.

Zbiór poezji ks. Zbigniewa Bigaja pt. „Po życia drogach” można nabyć u autora: Janiki 31, 42-140 Panki