Według legendy pierwotnym kościołem w Nowym Kramsku była kapliczka Matki Bożej znajdująca się w centrum wsi, tuż obok zbiornika wodnego zwanego Kaliskiem. Dopiero potem wybudowano kościół - obecną świątynię. Jej budowę datuje się na 1759 r., poświęcenia dokonano w 1769 r. (ta data znajduje się na ołtarzu głównym).
W latach 1993-1995 trwał kapitalny remont kościoła, po którym 3 września 1995 r. bp A. Dyczkowski dokonał jego uroczystego poświęcenia.
Ołtarz główny składa się z dwóch zasadniczych części: dolnej, obejmującej mensę flankowaną dwoma parami kolumn o kompozytowych głowicach, które podtrzymują dwa odcinki łamanego, bogato profilowanego gzymsu. Przestrzenie pomiędzy kolumnami po lewej i prawej stronie mensy w górnej części wypełniono sztukatorską dekoracją z elementami symboli Eucharystii: kielich i hostia. W dolnej części dwie arkady zamknięte łukiem odcinkowym otwierają przejście za ołtarz. W przestrzeń miedzy parą wewnętrznych kolumn wbudowano drewniane tabernakulum. Cześć górna ołtarza to dwa drewniane, trójkątne uszaki połączone w górnej części łamanym, profilowanym gzymsem. Przestrzeń między uszakami wypełniają: w dolnej części obraz w drewnianej, profilowanej ramie (przedstawiający Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny), obok obrazu stoją na kolumnach dwie postacie - cysterki, ubrane w białe szaty z czarnymi welonami na głowie; część górną stanowi wieniec z chmur z główkami czterech aniołków adorujących Ducha Świętego w postaci gołębicy. Zwieńczenie ołtarza stanowią trzy wazy z bogatą płaskorzeźbioną dekoracją ornamentalno-roślinną.
W latach 1994-1996 ołtarz został poddany pracom konserwatorskim, które wykonali mgr Krzysztof Powidzki i mgr Alina Jankowska.
Dwa ołtarze boczne znajdujące się w nowokramskiej świątyni, nieznanego autorstwa, powstały w XVIII w. Każdy z ołtarzy posiada dwa obrazy olejne: lewy górny - Najświętszego Serca Pana Jezusa, lewy dolny - św. Jana Nepomucena; prawy górny - Chrystusa w koronie cierniowej, prawy dolny - św. Izydora. Obrazy zostały poddane konserwacji w latach 90. przez mgr. K. Powidzkiego, natomiast konserwację ołtarzy prowadził dr Dariusz Markowski.
Innymi obiektami zabytkowymi w kościele parafialnym są: drewniana chrzcielnica pochodząca z pierwszego ćwierćwiecza XVIII w., przedstawiająca figurę anioła trzymającego przed sobą od spodu kosz przykryty pokrywą z pełnoplastycznym przedstawieniem sceny chrztu Chrystusa przez św. Jana; drewniany konfesjonał warsztatu wielkopolskiego, powstały w 1773 r., oraz ambona.
Wezwanie kramskiej parafii - Narodzenia Najświętszej Maryi Panny - wzięło się najprawdopodobniej stąd, iż w XII w. modne było nadawanie tytułów maryjnych. Jest to jednak tytuł rzadki nawet w Polsce, gdzie Maryja otoczona jest szczególną czcią.
Moment narodzenia Maryi - córki św. Anny i św. Joachima nie został zanotowany przez biblistów. Jak ważna jest Maryja, zrozumiano, gdy stała się Matką Odkupiciela. Jej narodzenie ściśle związane jest z ideą odkupienia, którą Bóg powziął w swoim zbawczym planie. W ostatniej księdze - Apokalipsie św. Jana pojawiła się wizja kobiety zwycięskiej, w aureoli z dwunastu gwiazd, depczącej Szatana. To zapowiedź nowej Ewy, która ma zmazać grzech pierwszej. Nowa Ewa przez swoje narodzenie zapoczątkowała nowatorski okres w dziejach ludzkości, przybliżyła przyjście Zbawiciela, stała się początkiem ery mesjańskiej.
Kościół parafialny w Nowym Kramsku 8 września czci swoją patronkę, Maryję, w dzień Jej narodzenia. Święto to nazywane jest także świętem Matki Bożej Siewnej, która wydała najdoskonalszy Owoc Bożego ziarna - Jezusa Chrystusa.
W tym dniu sprawowana jest Suma odpustowa, która odbywa się przy kaplicy Matki Bożej z Lourdes znajdującej się obok świątyni. W uroczystej Mszy św. biorą udział liczni goście, rodziny, grupy parafialne, młodzież i dorośli niosący chorągwie, grupy dziecięce, schola.