Matka - rodzicielka, żywicielka, piastunka, opiekunka i powierniczka. Cierpliwa, najlepsza doradczyni, zawsze przebaczająca, chroniąca i dbająca o swoje dzieci. Wiem, że zawsze chce wychować je jak najlepiej. Zawsze chce im dać wszystko, co ma.
Matka, taką Ją pamiętam. Matka stojąca w oknie, w drzwiach, patrząca i żegnająca ze łzami swoje dziecko. Zawierzająca ukochane dziecko Bogu i Opatrzności. Zawierzająca Chrystusowi to, co ma najdroższego! Błogosławiąca mu znakiem krzyża! Jakże to wymowny znak czyniony spracowaną i zniszczoną ręką ukochanej Osoby, Matki! Zapewne pamiętasz, siostro i bracie! Znak krzyża na drogę życia! Nikt inny nie da ci takiego znaku miłości, tylko Matka! I tylko Ona ma do tego prawo, obdarzona przez Boga i wybrana Rodzicielką! Jedna, Jedyna! Córko i synu, pamiętaj zawsze o tym, pamiętaj o miłości Matki!
Pisze poetka, Lucyna Szubel:
Mam swój talizman - krzyż z powietrza nakreślony ręką Matki kiedy mnie żegna gdziekolwiek jestem czuję nad sobą siłę tego krzyża i widzę siwą figurkę na progu jest taka krucha jakby z oszronionych gałązek złotej renety w zimowym ogrodzie drżę o nią, wiatr może ją potrącić skrzydła ptaka porwać i co potem?...
Potem jest pamięć i bezgraniczna wdzięczność, Matko! Do końca mych dni. Za Twoją miłość i macierzyństwo, za Twój ból, cierpienie i poświęcenie, za Twoją pracę do końca Twych sił i dni! Potem jest pokorna prośba o przebaczenie czynionego zła, często i czasami nieświadomego, niepotrzebnego i niezamierzonego, prośba o przebaczenie za Twoje łzy, które tak dzisiaj ciążą i zawstydzają Twoje dziecko, łzy Matki! Wierzę i wiem, że wybaczysz! Ty Jedyna! A potem... będziemy już na zawsze razem, Matko! Ta chwila się zbliża, zadecyduje Najwyższy, kiedy to będzie! Będziemy wszyscy razem, tak wierzę!
„Ku wolności wyswobodził nas Chrystus”. Wczorajsze zdanie wraca jako nagłówek całego rozdziału o wolności, a Paweł natychmiast pokazuje, że jest ona dla niego przedmiotem sporu na śmierć i życie: „oto ja, Paweł, mówię wam: jeżeli poddacie się obrzezaniu, Chrystus wam się na nic nie przyda”. Uroczyste „ja, Paweł” brzmi jak podpis pod aktem. Sprawa dotyczy roszczenia, jakie z rytem związano. Kto przyjmuje obrzezanie jako warunek zbawienia, ten „zobowiązany jest wypełnić całe Prawo” i przenosi ufność z Chrystusa na system własnych wykonań. „Zerwaliście z Chrystusem wszyscy, którzy szukacie usprawiedliwienia w Prawie; wypadliście z łaski”. Zdanie o „wypadnięciu z łaski” (exepesate tēs charitos) jest jednym z najpoważniejszych w całym Corpus Paulinum. Łaskę można utracić nie tylko przez rozwiązłość, także przez religijną buchalterię, która chce się przed Bogiem wylegitymować sobą. Alternatywę Paweł opisuje jako oczekiwanie: „my zaś z pomocą Ducha dzięki wierze wyczekujemy spodziewanej sprawiedliwości”. Nadzieja zamiast roszczenia, wyczekiwanie zamiast faktury. Finał daje formułę, która godzi wszystkie spory o wiarę i uczynki, zanim wybuchły: „w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie, ani jego brak nie mają żadnego znaczenia, tylko wiara, która działa przez miłość”, po łacinie fides quae per caritatem operatur. Wiara działa, a działa przez miłość. Scholastyka zrobi z tego wersetu definicję wiary uformowanej (fides caritate formata). Dzisiejszy patron, bł. Honorat Koźmiński, jest ilustracją tej formuły w polskich dziejach. Kapucyn zamknięty przez zaborcę w klasztornej klauzurze, pozbawiony zwyczajnych narzędzi działania, stworzył z konfesjonału dziesiątki ukrytych zgromadzeń bezhabitowych. Wiara, której odebrano wszystko oprócz miłości, znalazła drogę, bo miłość jest drogą, której zamknąć się nie da.
Szczecin os. Kasztanowe – koronowana figura Pani Fatimskiej
Żyjemy w wyjątkowo niespokojnych czasach. Główne mocarstwa, posiadające w swoich zasobach broń nuklearną, walczą o wpływy i prowadzą działania imperialne. Na naszym globie trwa obecnie 56 konfliktów zbrojnych, najwięcej od zakończenia drugiej wojny światowej. Jednocześnie toczy się walka o duszę człowieka, podsycana zgubnymi ideologiami. Wydaje się, jakby świat tracił duchową moc.
W tym niepewnym momencie dziejowym, trzeba by sięgnąć do treści tajemnic fatimskich, stanowiących przestrogę dla świata pogrążonego w wielkich błędach na początku XX wieku, ale jakże aktualnych również dzisiaj. Gdy ponad sto lat temu Maryja objawiała się trojgu portugalskim pastuszkom, Franciszkowi, Hiacyncie i Łucji, trwała pierwsza wojna światowa, nazwana przez papieża Benedykta XV samobójstwem Europy. Właśnie wtedy Ojciec Święty dodał do Litanii Loretańskiej wezwanie: „Królowo Pokoju, módl się za nami”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
