Najważniejszą w diecezji bielsko-żywieckiej Mszę św. za Ojczyznę w dniu 11 listopada odprawiono w aleksandrowickim kościele pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego.
W Mszy św. w intencji Ojczyzny 11 listopada br. w Aleksandrowicach uczestniczyło wielu kapłanów z naszej diecezji, kompania honorowa wraz z orkiestrą 18. Bielskiego Batalionu Desantowo-Szturmowego, harcerze ze Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej i Związku Harcerstwa Polskiego, przedstawiciele parlamentu i samorządowcy, działacze społeczni, liczne poczty sztandarowe, m.in. organizacji kombatanckich, i przeszło tysiąc mieszkańców z terenu całej diecezji bielsko-żywieckiej.
Mszy św. przewodniczył bp Tadeusz Rakoczy, ordynariusz bielsko-żywiecki. Ksiądz Biskup zwrócił szczególną uwagę na ważność wolności nie tylko w życiu jednostki, lecz całego narodu i świata: „Wolność jest nam od Boga nie tylko dana, ale i zadana, dlatego też musimy ją chronić, pielęgnować i rozwijać. Troska o Ojczyznę jest naszym moralnym obowiązkiem. Odzyskanie niepodległości było i jest nadal wyzwaniem - czasem zdawania egzaminu z wolności i w wolności”.
Uczestniczący we Mszy św. w intencji Ojczyzny bp Paweł Anweiler, zwierzchnik diecezji cieszyńskiej Kościoła ewangelicko-augsburskiego dodał: „We współczesnych dyskusjach politycznych i ideologicznych znaleźć możemy wszystko, łącznie z cynizmem, głupotą i kłamstwem, ale brak jest tam odniesień do Ojczyzny, do dobra jej mieszkańców”.
Po Mszy św., w takt marsza granego przez wojskową orkiestrę, w blasku pochodni, rzesze wiernych naszej diecezji przeszły na cmentarz wojskowy, by tam złożyć hołd poległym bohaterom narodowym. Po wspólnej modlitwie Biskupów katolickiego i luterańskiego za spoczywających na cmentarzu żołnierzy, odbył się Apel poległych, w czasie którego harcerze kładli przy kolejnych mogiłach zapalone znicze.
Apel poległych zwieńczony został honorową salwą kompanii reprezentacyjnej 18. Bielskiego Batalionu Desantowo-Szturmowego. Uroczystość zakończyło złożenie wiązanek kwiatów na mogiłach żołnierzy.
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
Niemieccy biskupi mają nowego przewodniczącego. Został nim Heiner Wilmer SCJ, biskup diecezji Hildesheim, wybrany przez Konferencję Niemieckiego Episkopatu na trwającej właśnie w Würzburgu wiosennej sesji plenarnej. Przez ostatnie pięć lat przewodniczącym niemieckiego episkopatu był bp Georg Bätzing.
Bp Heiner Wilmer ma prawie 65 lat i pochodzi z północnych Niemiec. W wieku 19 lat wstąpił do Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego, czyli sercanów. Od 2007 do 2015 roku był niemieckim prowincjałem, a następne pięć lat przełożonym generalnym tego zgromadzenia. Heiner Wilmer studiował teologię i romanistykę we Freiburgu, Paryżu i Rzymie, uzyskując doktorat z teologii a przez rok pracował także jako nauczyciel niemieckiego i historii w Jesuit High School w Nowym Jorku.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.