Wierzchowisko, ranek, 14 sierpnia. Wraz ze wstającym słońcem budzą się pielgrzymi. To już ostatni etap w drodze na Jasną Górę. Grupa za grupą wyrusza w drogę. Wszystkich pozdrawia biskup płocki Piotr Libera, by potem wyruszyć z nimi w drogę. Na czele pierwszej grupy staje przed Jasnogórskim Szczytem. Ze Szczytu poszczególne grupy zapowiada przewodnik pielgrzymki ks. Andrzej Pieńdyk.
Po dziewięciu dniach pielgrzymowania XXVI Piesza Pielgrzymka Płocka weszła na Jasną Górę. Pielgrzymi wraz z pątnikami z diecezji: łomżyńskiej, siedleckiej i kaliskiej uczestniczyli o godz. 9 w uroczystej Mszy św., której przewodniczył i homilię wygłosił ordynariusz diecezji łomżyńskiej bp Stanisław Stefanek.
Podobnie jak pielgrzymki z wielu innych diecezji również płocka przebiegała pod hasłem: „Przypatrzmy się powołaniu naszemu” w nawiązaniu do tematu roku duszpasterskiego. Przemierzając 264 kilometry dzielące Płock od Częstochowy, pielgrzymi rozważali różne aspekty powołania człowieka: powołanie do bycia kobietą, powołanie do bycia mężczyzną, powołanie do przyjaźni, miłości i wolności, powołanie do głoszenia Ewangelii i powołanie do świętości. W jedenastu grupach oznaczonych kolorami pielgrzymowało 1508 pątników, a w parafiach modlitwą wspierało ich 1526 pielgrzymów duchowych. Najstarsza pątniczka Barbara Wiech licząca 76 lat pielgrzymowała w grupie błękitnej, najmłodsi to: dwuletnia Wiktoria Komendarska z grupy błękitnej i liczący tyleż samo lat Jonasz Gładkowski z grupy zielonej. Wśród pątników wędrowało 32 kapłanów, 29 kleryków, 6 sióstr zakonnych.
Tradycyjnie już trzeciego dnia pielgrzymi uczestniczyli w prymicjach kapłańskich w miejscowości Góra Świętej Małgorzaty, czwartego dnia w Lutomiersku odbył się Festiwal Piosenki Pielgrzymkowej, szóstego dnia podczas Mszy św. pielgrzymi modlili się w intencjach misyjnych, zaś Apel Jasnogórski poświęcony był modlitwie za Ojczyznę. Podczas Apelu w Lutomiersku pielgrzymów odwiedził bp Piotr Libera, natomiast podczas Mszy św. w Klukach z pielgrzymami modlił się ks. prał. Jerzy Pawlik - koordynator ds. pielgrzymek Konferencji Episkopatu Polski. Wymiernym owocem pielgrzymowania było podjęcie duchowych dzieł: szkaplerz karmelitański przyjęło 165 osób, deklarację rocznej abstynencji w ramach Krucjaty Wyzwolenia Człowieka złożyło 65 pątników, 160 zobowiązało się do duchowej adopcji dziecka poczętego, natomiast 30 pielgrzymów rozpoczęło całoroczną modlitwę w ramach Pielgrzymkowego Koła Żywego Różańca.
Końcowe wersety Księgi Micheasza brzmią jak modlitwa wspólnoty i jak hymn o przebaczeniu. Prorok działał w VIII w. przed Chr. i patrzył na krzywdę oraz rozpad ładu w Judzie. Pada prośba: „Paś lud swój laską”. Obraz pasterza jest w Biblii językiem troski i odpowiedzialności. Laska pasterska służyła do prowadzenia trzody i do obrony przed drapieżnikiem. Słowa o samotnym mieszkaniu „w lesie, pośrodku Karmelu” przywołują Karmel, pasmo górskie nad Morzem Śródziemnym, kojarzone z zielenią i z tradycją Eliasza. Baszan i Gilead przywołują krainy dobrych pastwisk po wschodniej stronie Jordanu. Modlitwa prosi o bezpieczne zamieszkanie i o Boże działanie „jak za dni wyjścia z Egiptu”. Potem brzmi pytanie: „Któż jest Bogiem jak Ty”. To gra słów, bo imię Micheasz znaczy „Kto jest jak JHWH?” (Mîkāyāhû). Tekst używa kilku nazw zła, aby nazwać winę bez jej pomniejszania. Bóg „nie trwa w gniewie”, bo ma upodobanie w łaskawości (ḥesed). Obraz „zdeptania win” pokazuje Boga jako Zwycięzcę, który odbiera złu władzę. Obraz „wrzucenia w głębokości morskie” mówi o usunięciu bez możliwości odzyskania; morze oznacza tu otchłań. W wypowiedzi przeplata się forma „On” i „Ty”, jak w modlitwie, która przechodzi od opowiadania do bezpośredniego zwrotu. Pojawia się też słowo „reszta” (še’ērît), czyli ocaleni, którzy wracają do Boga. Werset końcowy mówi o wierności (ʾĕmet) wobec Jakuba i o łaskawości wobec Abrahama, „jak przysiągłeś naszym ojcom od dawnych dni”.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Dzisiejsze pytanie Jezusa to wezwanie do trwania w wierze mimo trudności, na wzór wytrwałej wdowy z przypowieści. Wiara nie jest statyczna; wymaga zaufania Bogu w każdej sytuacji życiowej, nawet w „nocy” i przeciwnościach. Wiara to wytrwałość. Nie spektakularne momenty, lecz codzienne trwanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
