Z kart historii parafii

Z przekazów historycznych dowiadujemy się, że Zagorzyce wchodziły w skład Księstwa, następnie województwa sandomierskiego i od XV wieku powiatu pilzneńskiego. Kościelnie związane były z prepozyturą wiślicką. W tym czasie wielkie znaczenie odgrywał Sędziszów, gdzie w drugiej połowie XII wieku powstała parafia obejmująca swym zasięgiem Ropczyce, Górę Ropczycką i Zagorzyce. W 1346 r. utworzono parafię w Górze, w 1362 r. w Roczycach, a w XIV wieku w Nockowej i Witkowicach. Pierwsza wzmianka o Zagorzycach pojawiła się w dokumencie z 10 listopada 1379 r., w którym to dostojnicy z małopolski prosili Króla Ludwika Węgierskiego o zwrot kasztelanowi sandomierskiemu wsi Wiercany, Witkowice, Zagorzyce i Iwierzyce. Miejscowość ludnościowo i obszarowo była duża w XX wieku, dlatego wprowadzono nazwy Zagorzyce Górne i Dolne. W Górnych w okresie międzywojennym powstała parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a Dolne pozostały w obrębie Góry Ropczyckiej. 15 sierpnia 2006 r. bp Kazimierz Górny utworzył nową parafię Niepokalanego Serca NMP, która obejmuje swym zasięgiem miejscowość Zagorzyce Dolne i kilkadziesiąt domów z Zagorzyc Górnych.

Służebniczki Dębickie w służbie parafii

Z miejscowością i parafią związana jest posługa Sióstr Służebniczek Bogurodzicy Dziewicy Niepokalanie Poczętej (Służebniczki Dębickie). Wojciech Toton, ur. w 1861 r., został w sposób cudowny ocalony po przygnieceniu wozem z drewnem. Cud ocalenia skłonił go do pokutniczego życia i ufundowania „Ochronki”. Był to drewniany dom z kaplicą i dużą salą, przeznaczony dla wiejskich dzieci oraz budynek gospodarczy. Odbył pieszą pielgrzymkę do Rzymu, a jako dar dla „Ochronki” przyniósł obraz Niepokalanego Serca Maryi i dzwonek, sygnaturkę, która w przekonaniu parafian chroni od burzy. Fundator zmarł w 1903 r. Po II wojnie światowej wybudowano murowany dom sióstr i nową kaplicę, która została uroczyście poświęcona w 1955 r. Władze komunistyczne kilkakrotnie chciały ją zamknąć. Nie dopuścił jednak do tego ks. prał. Wojciech Święs, proboszcz w Górze Ropczyckiej, którego wierni wspominają jako kapłana głębokiej wiary, całkowicie oddanego służbie Chrystusowi i drugiemu człowiekowi. Kiedy w zimie drogi były nieprzejezdne, pieszo szedł 5 km, aby w „Ochronce” odprawić Mszę św. - wspominają wierni. Siostry pełniły posługę w miejscowości i parafii przez 106 lat do 2008 r.

Postanowiono, że stanie tu kościół

Od początku lat 70-tych dojrzewała myśl, aby rozbudować kaplicę u sióstr. Postanowiono jednak, że zostanie wybudowana nowa kaplica - kościół. W 1994 r. zakupiono działkę, a trzy lata później zarejstrowano Stowarzyszenie na Rzecz Budowy Kaplicy w Zagorzycach Dolnych. 27 kwietnia 1998 r. bp Edward Białogłowski poświęcił plac pod budowę, na którym postawiono okolicznościowy krzyż. Kiedy projekt świątyni był gotowy, w 1999 r. uzyskano pozwolenia na budowę. W tym roku wykonano ławy fundamentowe oraz ściany i strop piwnicy pod prezbiterium, a także przyłącza elektryczne i gazowe. 13 maja 2000 r., w święto Matki Bożej Fatimskiej przystąpiono do murowania ścian świątyni, a następnie betonowania stropów nad chórem, zakrystią i prezbiterium. Strop nad nawą główną został wykonany rok później. 10 czerwca 2001 r. biskup ordynariusz Kazimierz Górny podczas uroczystej Mszy św. dokonał wmurowania kamienia węgielnego poświęconego przez Jana Pawła II w Starym Sączu. Poświęcił również dzwon, na którym widnieje napis: „Dla upamiętnienia 80. rocznicy urodzin Ojca Świętego oraz 40. rocznicy święceń kapłańskich pierwszego Biskupa Diecezji Rzeszowskiej Kazimierza Górnego, fundują Stanisława i Augustyn Szkotniccy, rodacy z Zagorzyc”. Prace na budowie postępowały szybko, wykonano dach, na wieży ustawiono krzyż. Wnętrze wymalowano i uposażono w tabernakulum, marmurowy ołtarz i ambonkę, figurę Niepokalanego Serca NMP naturalnej wielkości w ołtarzu głównym, stacje drogi krzyżowej, płaskorzeźby świętych: Jana Chrzciciela, Józefa, Wojciecha, Floriana i obrazy Najświętszego Serca Jezusa, „Jezu, ufam Tobie” oraz organy. 1 sierpnia 2004 r. był wyjątkowym dniem dla Zagorzyc Dolnych, bp Kazimierz Górny poświęcił nową świątynię. W czasie homilii Ksiądz Biskup podkreślał, że budowanie świątyń jest zawsze przejawem wielkiej kultury, a nade wszystko przejawem wiary świętej i miłości do Pana Boga, świątynia nieustannie przypomina nam, że jest Bóg i jest życie wieczne.
W uroczystościach brali udział przedstawiciele władz samorządowych, goście z USA i sąsiednich parafii, miejscowi wierni.

Uroczystości przystankami życia codziennego

Świątynia została wybudowana dzięki wielkiemu zaangażowaniu wiernych oraz ofiarności mieszkańców i rodaków ze Stanów Zjednoczonych. Trzeba tu podkreślić ogromną rolę sołtysa Franciszka Bochanka. Uwieńczeniem i nagrodą za wielki wysiłek wiary i pracy było powstanie parafii w 2006 r. Działają w niej grupy duszpasterskie: lektorzy i ministranci, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Caritas, Koło Przyjaciół Seminarium Duchownego, schola, chór i kilkanaście róż różańcowych. W świątyni parafialnej przeżywali swoje jubileusze 25-lecia kapłaństwa o. dr Jan Pach - paulin z Jasnej Góry i rodak o. Jerzy Marć - kapucyn. Przez cztery lata odbyło się wiele uroczystości, a wśród nich: intronizacja obrazu Matki Bożej Nieustającej Pomocy, której dokonał o. Eugeniusz Karpiel - redemptorysta (sierpień 2008 r.), poświęcenie pomnika Sługi Bożego Jana Pawła II - bp Edward Białogłowski (październik 2008 r.), poświęcenie pomnika Sługi Bożego Stefana kard. Wyszyńskiego - ks. prał. Władysław Janowski (sierpień 2009 r.), poświęcenie witraży - bp Kazimierz Górny (styczeń 2010 r.).
Podczas niedzielnych uroczystości Ksiądz Biskup poświęci nowy Dom Parafialny, w którym mieści się Gminna Biblioteka Publiczna - księgozbiór liczy 10 tys. woluminów.
Wielu spośród tych, którzy brali udział w budowie odeszli już do Domu Ojca, nich Bóg obdarzy ich życiem wiecznym, a żyjących nich otacza płaszczem macierzyńskiej miłości Maryja patronka parafii.