Drodzy Diecezjanie!
Umiłowani Siostry i Bracia!

1. Myśleć o wieczności

Co roku kierowałem do Was list pasterski na początku Wielkiego Postu. W tym roku ze względu na list Episkopatu Polski przed beatyfikacją Sługi Bożego Jana Pawła II, postanowiłem skierować swoje słowo do Was w uroczystość Najświętszej Trójcy.
W czytanym dzisiaj fragmencie Ewangelii św. Jana ukazany jest cel przyjścia na świat Syna Bożego. Słyszeliśmy słowa: Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne (J 3, 16). Jezus został posłany na świat, by był on przez Niego zbawiony. Pamiętamy, że każdy z nas powołany jest do świętości, do pełnej komunii z Bogiem. To powołanie zawdzięczamy Jezusowi Chrystusowi, który wypełnił swoją misję poprzez mękę, śmierć i zmartwychwstanie. Każda osoba, która pielęgnuje w sobie wiarę w Boga otrzymaną od Niego na chrzcie świętym, może być pewna radosnej wieczności w niebie. O tę wieczność należy z całych sił zabiegać, by nie stracić tak wspaniałego zaproszenia. Należy również o niej myśleć, by to pobudzało jeszcze większą tęsknotę za nową ziemią i nowym niebem oraz mobilizowało do pracy nad sobą i do nawrócenia.
Przyglądając się naszej „zabieganej” codzienności może powstać wątpliwość, czy mamy czas na myślenie o wieczności? Czy mamy czas na myślenie o Bogu, który zaprasza nas do komunii ze sobą? Dlatego spróbujmy znaleźć odpowiedź na pytanie: kiedy szczególnie powinniśmy myśleć o wieczności? Podpowiedź daje nam błogosławiony Jan Paweł II w liście apostolskim „Dies Domini”. Ojciec Święty zwraca w nim uwagę, że odpowiednie świętowanie niedzieli powinno nas prowadzić do tęsknoty za życiem w niebie. Gdy niedziela zatraca swój pierwotny sens i staje się jedynie „zakończeniem tygodnia”, zdarza się czasem, że horyzont człowieka staje się tak ciasny, że nie pozwala mu dojrzeć „nieba” (por. DD 4). Jest to ostrzeżenie uwrażliwiające wspólnotę Kościoła jak wielką wagę należy przywiązywać do chrześcijańskiego przeżywania niedzieli. W innym miejscu czytamy: w niedzielę bowiem, bardziej niż w jakikolwiek inny dzień, chrześcijanin ma pamiętać o zbawieniu, które zostało mu ofiarowane przez chrzest i dzięki któremu stał się nowym człowiekiem w Chrystusie (DD 25). A nieco dalej: niedziela jest zaproszeniem do spojrzenia przed siebie, jest dniem, w którym chrześcijańska wspólnota woła do Jezusa: „Maranatha, przyjdź Panie!”. Wznosząc ten okrzyk nadziei i oczekiwania, wspólnota ta staje się uczestniczką nadziei ludzkości i oparciem dla niej. Oświecona blaskiem Chrystusa, przeżywa kolejne niedziele zmierzając ku wiekuistej niedzieli, jaka będzie świętowana w niebieskim Jeruzalem… (DD 84). Zapytajmy zatem:

2. Jak powinna być przeżywana niedziela?

We wspomnianym wyżej liście apostolskim błogosławiony Jan Paweł II nazywa niedzielę, stosując różne sformułowania, np.: dzień nowego stworzenia, dzień Chrystusa-Światłości, dzień daru Ducha Świętego, dzień wiary, dzień niezastąpiony, a także wskazał, że niedziela ma być dniem radości, odpoczynku i solidarności oraz powinna być traktowana jako święto nadrzędne, objawiające sens czasu. Warto przytoczyć fragment tego listu: odpoczynek niedzielny pozwala sprowadzić do właściwych proporcji codzienne troski i zajęcia: rzeczy materialne, o które tak bardzo zabiegamy, ustępują miejsca wartościom duchowym; osoby wśród których żyjemy, odzyskują prawdziwe oblicze, gdy się z nimi spotykamy i nawiązujemy spokojną rozmowę. Możemy także odkryć na nowo i zachwycić się głęboko pięknem przyrody, zbyt często niszczonym przez ludzką rządzę panowania, która zwraca się przeciw samemu człowiekowi (DD 67).
Te słowa i inne treści listu „Dies Domini”, stały się inspiracją dla dwóch księży z naszej diecezji do zredagowania książeczki „Niedziela jest święta”. Znajduje się w niej niedzielny dekalog katolika, który jeszcze ściślej odpowiada na pytanie: jak powinna być przeżywana niedziela? Powinien być to dzień, w którym katolik: myśli o Bogu i wieczności, uczestniczy we Mszy św. i dba o wspólną modlitwę, przeżywa czas w gronie rodziny i przyjaciół, przeznacza czas na odpoczynek na łonie natury, pamięta o lekturze Pisma Świętego i literatury religijnej, ma czas na rozmowy rodzinne, pamięta o chorych i samotnych, odwiedza groby zmarłych, dba o świąteczny posiłek przy rodzinnym stole, podkreśla dzień świąteczny odświętnym strojem. Myślę, że każdy z nas zgadza się, że te dziesięć punktów dają nam sposób na dobre przeżycie pierwszego i najważniejszego dnia tygodnia. Pomimo różnych trudności, trzeba usilnie starać się, by taki charakter przyjmował dzień święty w naszych rodzinach.

3. Jak jest przeżywana niedziela?

Po spojrzeniu na to, jak powinna być przeżywana niedziela, spróbujmy krótko przyjrzeć się, jak jest ona przeżywana w naszych środowiskach. II Polski Synod Plenarny wyraźnie przypomniał, że niedziela jest dobrem kulturowym. To dobro tworzy naszą kulturę, kulturę narodu. Obserwacja codziennego życia przeciętnego Polaka pokazuje, że w zatrważającym tempie trwonimy dorobek wielu pokoleń Polaków. Wielu ludzi odrzuca dobro kulturowe, czyli świętowanie niedzieli. Wielkim złem jest pozwolenie na handel w niedziele. Otwarcie sklepów, czy zakładów usługowych doprowadziło do tego, że niedziela stała się kolejnym powszednim dniem tygodnia. Taki stan rzeczy powoduje, że udanie się do marketu, czy popularnych ostatnimi czasy galerii, stało się sposobem spędzania wolnego czasu.
Niepokojące jest, na co warto zwrócić uwagę, że w myśleniu Polaków na znaczeniu traci niedzielna Msza św. Zauważalny jest brak umiejętności odpoczywania, spędzania twórczo wolnego czasu. Na studiach zaocznych tak są poukładane zajęcia, że studenci nie mają możliwości uczestniczyć we Mszy św., co powoduje problem ich sumienia. II Polski Synod Plenarny stwierdza wyraźnie: Jednym z elementów zagrażających harmonijnemu rozwojowi człowieka jest wynikające z laicyzacji życia społecznego powszechne łamanie przykazania dotyczącego świętowania Dnia Pańskiego. O poważnej desakralizacji niedzieli świadczy organizowanie i podejmowanie w tym dniu dodatkowej pracy zarobkowej, wykonywanie ciężkich prac w gospodarstwach rodzinnych, dokonywanie zakupów w supermarketach czy na giełdach samochodowych (Dokument Kościół wobec życia społeczno-gospodarczego, nr 29).

4. Co zrobić, by zmienić zaistniałą sytuację?

To trudne pytanie, ale naszym zadaniem jest znaleźć na nie odpowiedź i co najważniejsze, zacząć działać. Uważam, że przede wszystkim trzeba zmiany naszego myślenia i powrotu do tego, co dobre i jak najbardziej normalne. Odpowiednie przeżycie niedzieli służy człowiekowi, jego świętości, służy małżeństwom, rodzinom, dobremu rozwojowi dzieci i młodzieży. Dlatego jako wspólnota Kościoła powinniśmy głośno upominać się o nasz skarb - niedzielę.
Z wielką radością pragnę Was poinformować, że w naszej diecezji został utworzony Społeczny Ruch Świętowania Niedzieli. W marcu tego roku przewodniczyłem uroczystej inauguracji tego ruchu. Inicjatorami przedsięwzięcia są solidarnościowe zrzeszenia pracownicze, diecezjalne stowarzyszenia katolickie oraz duszpasterstwa, instytucje społeczno-medialne, osoby indywidualne, duchowni i katolicy świeccy. Ruch stawia sobie za cel różne działania formacyjne zmierzające do przywrócenia świątecznego charakteru niedzieli. Wspomniałem już wyżej, że została opublikowana książeczka „Niedziela jest święta”, która rozeszła się w nakładzie 5000 egzemplarzy. Zachęcam, by wszystkie parafie naszej diecezji zaoferowały ją wiernym. Jej treść uświadamia nam ważność i doniosłość Dnia Pańskiego.
Drugim ważnym przedsięwzięciem jest przygotowanie przez członków ruchu Deklaracji Poparcia Społecznego Ruchu Świętowania Niedzieli. Na jej treść składa się osiem punktów zachęcających do uroczystego i odpowiedniego przeżywania niedzieli w naszych środowiskach. Jako pasterz diecezji podpisałem tę deklarację w dniu 11 marca br. podczas Mszy św. w katedrze legnickiej, gdy uroczyście inaugurowaliśmy działanie ruchu. Chciałbym zachęcić Was, drodzy diecezjanie, do uczynienia tego samego. Niebawem będzie ku temu okazja.

5. Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa

Za kilka dni, 23 czerwca, przypada uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, popularnie nazywana uroczystością Bożego Ciała. W tym dniu odbywają się uroczyste procesje eucharystyczne, w których licznie uczestniczą wierni. Właśnie na ten dzień Społeczny Ruch Świętowania Niedzieli przygotował krótkie katechezy na temat Dnia Pańskiego, które będą odczytywane przy poszczególnych ołtarzach. Natomiast po procesji ministranci lub inne osoby będą rozdawać deklaracje poparcia dla wspomnianego ruchu. Z całego serca zachęcam, by je przyjąć i podpisać. Niech pozostaną w naszych domach i przypominają nam, że katolik traktuje niedzielę jako dzień święty, dzień radości, odpoczynku i solidarności, święto nadrzędne, objawiające sens czasu. Z czasem przybędą nowe inicjatywy płynące od Społecznego Ruchu Świętowania Niedzieli, które, mam nadzieję, znacząco przyczynią się do poprawy zaistniałej sytuacji profanowania Dnia Pańskiego. Warto zajrzeć na nowo utworzoną stronę internetową ruchu.

Drodzy Diecezjanie!

II Polski Synod Plenarny przypomina hasło „Niedziela jest Boża i nasza” (dokument Kościół wobec życia społeczno-gospodarczego, nr 50). Czyńmy wszystko, by niedziela rzeczywiście taką była. Czyńmy wszystko, by nikt nam nie odebrał skarbu, który jest naszym dobrem kulturowym.
Zbliża się czas wakacji i urlopów. Jest to czas dawania świadectwa o naszej wierze i życia nią. Przypominajcie sobie w tym czasie o świętowaniu niedzieli i zachęcajcie się do tego. Życzę Wam pięknych, pogodnych i radosnych dni wypoczynku. Na wakacje i urlopy przeżywane z Bogiem oraz na wszystkie działania zmierzające do przywrócenia świątecznego charakteru niedzieli wszystkim z serca błogosławię.

+ Stefan Cichy, Biskup Legnicki