Na przełomie lat 1999 i 2000 znakomity polski kompozytor Wojciech Kilar napisał wybitne dzieło: Missa pro pace (Msza o pokój). Utwór powstał dla uświetnienia obchodów 100-lecia Filharmonii Narodowej w Warszawie.
W omówieniu do przedstawianej płyty CD, autorstwa Ewy Kofin, czytamy, że Missa pro pace to muzyka odznaczająca się głęboką powagą, ascetyzmem środków, przystępnym językiem muzycznym i typowymi dla Wojciecha Kilara licznymi powtórzeniami.
Kyrie wprowadza słuchacza w nastrój kontemplacyjny, wyłaniając się stopniowo z najniższego rejestru; mimo pewnego urozmaicenia melodyczno-rytmicznego cechuje się spokojnym, miarowym tokiem muzycznym.
Znaczny kontrast wnosi Gloria.
Charakterystyczną cechą Credo jest to, że kompozytor operując chórem, stosuje tu osobno głosy żeńskie i osobno męskie, a poza tym eksponuje jeszcze solowy głos tenorowy.
Sanctus sprawia wrażenie długiej arii sopranowej.
Dzieło kończy najdłuższa część mszy - Agnus Dei. Muzyka upływa tu w wolnym tempie, ale też wykorzystuje cały aparat wykonawczy. Soliści często śpiewają w tej części w kanonie. Spore urozmaicenie wnosi zmienna instrumentacja, eksponująca raz smyczki, raz perkusję, kiedy indziej zaś harfę czy fortepian. Równie urozmaicona jest linia dynamiczna. Ale w istocie główny akcent tej części pada na zakończenie, w którym chór eksponuje dona nobis pacem - bo też jest to najważniejszy werset mszy, nazwanej przecież Missa pro pace.
Płyta stanowi rejestrację koncertu, który odbył się w 2002 r. w ramach 37. Międzynarodowego Festiwalu Wratislawia Cantans we Wrocławiu. Wykonawcami są: Zofia Kilanowicz - sopran, Jadwiga Rappe - alt, Charles Daniels - tenor, Piotr Nowacki - bas, przygotowany przez Alana Urbanka Chór Opery Dolnośląskiej, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Wrocławskiej im. Witolda Lutosławskiego, Marek Pijanowski - dyrygent. Płytę wydało, znane z popularyzacji muzyki poważnej, Wydawnictwo DUX (DUX 0434). Doskonali wykonawcy zapewniają podczas jej słuchania wiele wspaniałych przeżyć. Warto ją posiadać w domowej fonotece.