W latach 60. i 70. XX wieku niektóre środowiska lansowały tezę, że w trzecim tysiącleciu religia przestanie być potrzebna i albo zniknie, albo zostanie zupełnie zmarginalizowana. Jedną z przyczyn tego stanu rzeczy miała być urbanizacja. Ludziom żyjącym w mieście religia nie będzie do niczego przydatna - twierdzili prorocy społeczni przed 40 czy 30 laty. Ich przepowiednie okazały się nic niewarte. Nawet gwałtowny proces urbanizacyjny nie spowodował odejścia ludzi od religii. Takie są wnioski z raportu Organizacji Narodów Zjednoczonych, które omawiał na swych stronach „The Washington Post”.
Gwałtowna urbanizacja dla wielu socjologów była przez lata synonimem sekularyzacji, triumfu rozumu, desakralizacji świata, co miało sprowadzić religię do drugorzędnej roli w wielkomiejskich społecznościach. Jak pokazują liczby zgromadzone przez ONZ-owskich ekspertów, mechanizm był zupełnie przeciwny. Zamiast laicyzacji, w wielu miejscach obserwuje się wzrost zainteresowania religią i co za tym idzie - wzrost jej znaczenia w życiu jednostek. Demografowie podają za przykład wielkie metropolie z krajów Trzeciego Świata, gdzie procesy urbanizacyjne idą w parze ze wzrostem liczby chrześcijan. Na jakie potrzeby człowieka odpowiada religia? Ludzie trafiający do wielkich miast szukają poczucia przynależności i wspólnota religijna im to zapewnia.
Perykopa wyrasta z wielkiej wizji rozdziałów 8-11: prorok, przeniesiony w duchu z Babilonii do Jerozolimy, ogląda świątynię zbezczeszczoną od wewnątrz. Posąg budzący zazdrość Boga, starszych kadzących wyobrażeniom zwierząt, kobiety opłakujące Tammuza, mężczyzn oddających pokłon słońcu tyłem do przybytku (Ez 8). Sąd, który teraz następuje, jest odpowiedzią na zdradę dokonaną w samym sercu kultu.
Joanna Franciszka de Chantal urodziła się w 1572 r. w szlacheckiej rodzinie Fremyot. Mając 19 lat, poślubiła barona Krzysztofa de Chantal. Z ich małżeństwa przyszło na świat sześcioro dzieci.
Szczęśliwemu związkowi kres położyła tragiczna śmierć męża Joanny. W 1604 r. spotkała się z bp. Franciszkiem Salezym i poddała się jego duchowemu kierownictwu, a w 1610 r. stała się współzałożycielką nowej formy życia zakonnego, którą był zakon sióstr wizytek. Po śmierci Franciszka Salezego niestrudzenie kierowała rozwijającym się dziełem, aż do swej śmierci w 1641 r. Beatyfikowana została w 1751 r., a kanonizowana w 1767 r.
Pielgrzymka była dla nich powrotem do korzeni, w drodze ponawiali przyrzeczenia chrztu świętego w 1060 rocznicę Chrztu Polski. Pątnicy Warmińskiej Pielgrzymki Pieszej dotarli na Jasną Górę. Rekolekcje w drodze były dla nich przygotowaniem do jubileuszu 150 lat objawień Matki Bożej Gietrzwałdzkiej, który obchodzić będą w przyszłym roku. Prosili w intencjach Ojczyzny i rodzin.
Pątnicy 43. Warmińskiej Pielgrzymki Pieszej dotarli w dwóch grupach: św. Andrzeja, który jest patronem małżeństw i wypraszających potomstwo, a także w grupie św. Wojciecha, która charakteryzuje się pokutnym charakterem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
