Jest to niewielka wieś położona w pobliżu Olsztyna w diecezji warmińskiej. Tutejsze sanktuarium Matki Bożej Gietrzwałdzkiej jest jedynym w Polsce ośrodkiem kultu maryjnego, w którym miały miejsce zatwierdzone przez władze kościelne objawienia Matki Bożej.
Kult maryjny istniał tu jeszcze przed objawieniami, a związany był z obrazem Matki Bożej Gietrzwałdzkiej (2. poł. XVI wieku), który pod względem ikonograficznym zaliczany jest do typu Hodegetrii. Obraz koronował w 1967 r. prymas Polski kard. Stefan Wyszyński.
Od 27 czerwca do 16 września 1877 r. w Gietrzwałdzie rejestrowano objawienia Matki Bożej (160 objawień). Maryja ukazywała się dwóm dziewczynkom: Justynie Szafryńskiej i Barbarze Samulowskiej. Rozmawiała z dziećmi w języku polskim, który był zakazany przez władze pruskie. Na pytanie Szafryńskiej, kim jest, Matka Boża odpowiedziała podobnie jak w Lourdes: „Jestem Najświętsza Panna Maryja, Niepokalanie Poczęta”. Bardzo silnie akcentowała potrzebę modlitwy różańcowej. W trakcie objawień przekazała m.in. obietnice bliskiego uwolnienia Kościoła od prześladowań. Maryja poleciła też, aby w miejscu objawień zbudować kapliczkę z figurą Niepokalanej. Gietrzwałd nazywano wówczas często polskim Lourdes lub też warmińską Częstochową. W okresie objawień Gietrzwałd nawiedziło kilkaset tysięcy pielgrzymów. Oprócz katolików licznie przybywała tu także ludność ewangelicka, mimo iż pielgrzymki te organizowane były wbrew zaleceniom Konsystorza Ewangelickiego w Królewcu. Zatem Gietrzwałd stał się miejscem pogłębiania więzi narodowych między ludnością polską tych dwóch wyznań.
Jeszcze przed objawieniami do sanktuarium w Gietrzwałdzie przychodziła ludność Warmii z „łosierą”, czyli regionalną pielgrzymką wotywną lub dziękczynną.
Zatwierdzenie prawdziwości objawień nastąpiło w stulecie objawień - 11 września 1977 r.
Główne uroczystości: 29 czerwca (Świętych Apostołów Piotra i Pawła), 2 sierpnia (Matki Bożej Anielskiej), 15 sierpnia (Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny), 8 września (Matki Bożej Gietrzwałdzkiej). Opiekunami sanktuarium są księża kanonicy regularni.
Teksty o sanktuariach przygotowali: prof. dr hab. Antoni Jackowski i dr Izabela Sołjan z Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Francuscy sportowcy i kibice będą mieli swoją kaplicę w Paryżu. Powstała ona w w kościele św. Joanny de Chantal w sąsiedztwie stadionu Parc des Princes. Nosi wezwanie Matki Bożej Sportowców. Jej inaugurację zaplanowano na niedzielę 8 marca. Mszy św. będzie przewodniczyć nuncjusz apostolski we Francji abp Celestino Migliore.
Wydarzenie to jest pokłosiem projektu ewangelizacyjnego Holy Games, który zrodził się w związku z ważnymi zawodami międzynarodowymi, rozgrywanymi w ostatnich latach we Francji, takimi jak: mistrzostwa świata w rugby oraz letnie igrzyska olimpijskie i paraolimpijskie w Paryżu w 2024 roku. Chodzi o dotarcie do sportowców w miejscach, w których na co dzień przebywają - na stadionach, w klubach sportowych itd.
Maria z Dzieciątkiem oraz święte Felicyta i Perpetua
Podczas gdy akta męczeństwa opisują przebieg urzędowego, autentycznego postępowania sądowego w sprawach męczeństwa, to pasje męczenników ukazują męczeństwo z punktu widzenia wiary Chrystusowej. Ich chrześcijańscy autorzy zmierzają ku temu, by opisać ostatnie dni oraz śmierć męczenników, interpretując je z punktu widzenia wiary. W pasjach (opisach cierpień) materiały z akt męczeństwa wzbogacone zostają o informacje dotyczące, np. okoliczności dostania się do niewoli, warunków w więzieniu, charakterystyki osób, opisu kaźni oraz występujących przy tym cudów.
Właściwym celem pasji nie było wierne przekazanie sprawozdania odnośnie do zaistniałego męczeństwa, lecz duchowe zbudowanie wierzących oraz religijne wzmocnienie tych, którzy być może również później będą musieli doznać męczeństwa. Z wielu przekazanych pasji męczenników pierwotnego Kościoła, pasja Perepetui i Felicyty zasługuje na specjalną uwagę. Wprowadza nas ona do miasta Kartaginy, która była kiedyś znamienitą metropolią handlową i głównym miastem rzymskiej prowincji w Afryce.
Tłumy kielczan wyruszyły dzisiaj wieczorem Drogą Krzyżową wzdłuż historycznych kaplic, na wzgórze Karczówka. Wyjątkowa kalwaria powstała w XVII wieku jako owoc modlitwy kielczan o ratunek przed epidemią zagrażającą miastu. Wydarzenie od wielu lat organizuje Kościół Domowy Ruchu Światło-Życie. Współorganizatorem jest parafia Niepokalanego Serca NMP, po terenie której przebiega większość terenowego nabożeństwa.
Nabożeństwo poprzedziła Msza św., której przewodniczył biskup kielecki Jan Piotrowski, w asyście księży moderatorów Ruchu Światło-Życie i księży parafialnych. W homilii biskup kielecki nawiązał m.in. do myśli ks. Franciszka Blachnickiego, założyciela Ruchu, który nauczał, że cierpienie ma sens tylko wtedy, gdy staje się osobistym spotkaniem z Jezusem Chrystusem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
