Na początku tego artykułu renomowany „The Wall Street Journal” cytuje wielkoczwartkową wypowiedź Benedykta XVI, który w odpowiedzi na postulaty części środowisk katolickich o zniesieniu celibatu czy liberalizacji nauczania stwierdził, że prawdziwa odnowa może przyjść tylko przez „radość wiary” i „radykalizm posłuszeństwa”. „Odnowa przychodzi” - podsumował ten wątek autor tekstu, zwracając uwagę na wzrost liczby powołań kapłańskich w USA.
Jeszcze 10 lat temu niektóre progresywne kręgi katolickie w USA straszyły brakiem kapłanów i pustymi ołtarzami. Przepowiadano również zamykanie seminariów duchownych. Dziś rozbudowuje się stare i wznosi nowe tak jak w archidiecezji waszyngtońskiej - rozbudowa czy w Charlotte - budowa nowego seminarium duchownego.
Kard. Sean Patrick O’Malley zwierzał się, że gdy w 2003 r. obejmował archidiecezję bostońską, radzono mu zamknięcie seminarium. Dziś studiuje w nim 70 alumnów, a część kandydatów nie mogła być przyjęta ze względu na brak miejsca. Nie znaczy to jednak, że sytuacja jest aż tak dobra. USA nadal cierpi na brak księży. Rośnie bowiem populacja katolików. Dziś na jednego kapłana przypada 2 tys. wiernych, ale jest nadzieja, że ta sytuacja będzie się poprawiać. W ubiegłym roku w Stanach Zjednoczonych wyświęcono 467 nowych księży. 10 lat wcześniej było o 25 neoprezbiterów mniej.
Największe liczby nowo wyświęconych kapłanów odnotowuje się w tradycyjnie katolickich metropoliach, takich jak Newark czy Filadelfia. Wzrost zanotowano również w Chicago czy w Waszyngtonie oraz w diecezjach, gdzie katolicy stanowią mniejszość, np. w Lincoln.
Jaka jest recepta na wzrost powołań do kapłaństwa? Kluczem jest odważny, broniący pryncypiów nauczania Kościoła biskup oraz dynamiczne centrum pracujące nad powołaniami kapłańskimi. Bo to, co pociąga młodych wstępujących do seminarium, to kontrkulturowość Kościoła z jego ponadczasowym nauczaniem - ocenia „The Wall Street Journal”.
Burmistrz Berlina wzywany do dymisji po swojej wpadce
Burmistrz Berlina Kai Wegner na początku blackoutu na południu Berlina grał w tenisa, choć wcześniej twierdził, że po wystąpieniu awarii skupił się na koordynacji działań zaradczych - podały niemieckie media. Opozycja domaga się dymisji polityka. Wyjaśnienia musi złożyć też przed swoją partią, CDU.
W środę niemieckie media poinformowały, że w sobotę, już po otrzymaniu informacji o masowej awarii prądu w południowo-zachodniej części miasta, Wegner poszedł grać w tenisa ze swoją partnerką.
Nauczycielka, która miała wyrzucić krzyż do kosza została zawieszona. Jest oświadczenie wójta
2026-01-07 20:08
Łukasz Brodzik /Gmina Szemud
Karol Porwich/Niedziela
Po powszechnym oburzeniu i zapowiedzi protestu rodziców dotyczącego profanacji w szkole w Kielnie, wójt gminy Szemud wydał oświadczenie. Poinformował w nim o zawieszeniu nauczycielki, która miała wyrzucić krzyż do kosza. Złożył także doniesienie do prokuratury.
Jak pisaliśmy kilka dni temu, w jednej ze szkół podstawowych w Kielnie (gmina Szemud) miało dojść do bulwersującego zdarzenia. Według relacji publikowanych w mediach społecznościowych nauczycielka zażądała zdjęcia krzyża ze ściany sali lekcyjnej, a gdy uczniowie zaprotestowali – sama zerwała go i wrzuciła do kosza na śmieci.
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.