Na zaproszenie właścicieli firmy Lucyny i Dariusza Gozdków, znanych z zaangażowania społecznego oraz dobroczynności, przybyło wielu gości: biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz, wojewoda świętokrzyski Zbigniew Koniusz, marszałek województwa Andrzej Bętkowski, burmistrz Staszowa, przedstawiciele instytucji oraz różnych firm.
Reklama
Po przedstawieniu historii oraz procesu realizacji ambitnego przedsięwzięcia, bp Krzysztof Nitkiewicz dokonał poświęcenia obiektu. Podkreślił, że każde piękno prowadzi do Boga, który jest największym pięknem i jego źródłem. Staszowskie bombki są zaś prawdziwymi dziełami sztuki, a przede wszystkim mówią o Bożym Narodzeniu. – Widać tutaj kreatywność. Tak, jak Pan Bóg jest kreatywny, daje nam ciągle nowe pomysły, tak państwo Gozdkowie te idee od Pana Boga biorą i wprowadzają w życie ku radości nas wszystkich – mówił bp Nitkiewicz. Andrzej Bętkowski, marszałek województwa świętokrzyskiego zauważył, że otwarcie muzeum wspaniale wpisuje się w kalendarz. – Początek grudnia, okres przedświąteczny, a tu otwieramy muzeum bombek, a jednocześnie będziemy mogli zobaczyć zmodernizowany zakład produkcji bombek, które bardzo mocno zaznaczyły się nie tylko w Polsce, ale i na świecie. W swojej kolekcji również mam bombki ze Staszowa, chociaż na choince wieszam także bombki, które są w mojej rodzinie od pokoleń. Jest to pewna sztafeta pokoleń. Dobrze, że tu w Staszowie są ludzie, którzy to piękne rzemiosło artystyczne kultywują – powiedział marszałek Bętkowski.
Po poświęceniu i okolicznościowych przemówieniach uczestnicy uroczystości mogli wziąć udział w prezentacji ścieżki edukacyjnej, świata wrażeń oraz wzorcowni. Po poszczególnych pomieszczeniach fabryki zaproszonych gości oprowadzili właściciele firmy.
Lucyna Gozdek wyjaśniła, że nowością w Muzeum Bombki jest sala edukacyjna i świat wrażeń mieszczące się w czterech pomieszczeniach. Współwłaścicielka fabryki dodała, że obecnie zwiedzanie rozpoczyna się w sali edukacyjnej, w której goście poznają najważniejsze wiadomości, związane z czekającą na nich wyprawą. W pierwszej sali zobaczyć można m.in. bombki z lat 60., 70., 80. XX wieku, wśród których znajduje się najstarsza bombka z 1943 r. Drugi etap zwiedzania prowadzi do świata wrażeń. – W tej części pokazujemy najmodniejsze bombki, czyli te związane ze światem podwodnym, światem królewskim, ale też klasyczne, z czerwienią, złotem lub zielenią – mówiła Lucyna Gozdek.
W kolejnych pomieszczeniach muzeum odnajdujemy drzewko marzeń oraz pokój odzwierciedlający wnętrze bombki. Muzeum i ścieżka edukacyjna w GMC Fabryce Bombek w Staszowie będą czynne przez cały rok.
Dzięki takim inicjatywom możemy spojrzeć inaczej na sztukę, a nasza gmina i miasto pięknieje za sprawą wyjątkowych rzeźb, które powstawały od początku do końca na naszych oczach – mówił Leszek Kopeć.
Staszowski Ośrodek Kultury przy wsparciu włodarzy miasta zorganizował kolejny raz plener rzeźbiarski. W tym roku artyści mieli za zadanie wyrzeźbić postaci związane ze Staszowem. Wydarzenie odbywało się w Parku „Zalew nad Czarną”, co zapewniało nie tylko wyjątkowe widoki, ale również mieszkańcy miasta mogli podziwiać pracę artystów. Powstałe w ten sposób rzeźby wzbogacą krajobraz miasta oraz okolicznych miejscowości. – W plenerze wzięli udział Edmund Szpanowski, Mieczysław Wojtkowski, Stanisław Panfil, Zdzisław Gotfryd. Artyści mieli okazję inspirować się historią i bogatą tradycją regionu. Powstały rzeźby przedstawiające postaci związane ze Staszowem – zarówno te historyczne, jak i te, które stały się jego symbolami na przestrzeni lat. Powstały rzeźby m.in. Hugona Kołłątaja, księcia Augusta Aleksandra Czartoryskiego, Zygmunta I Starego, Stasza Kmiotko, szewca i płatnerza – mówiła Anna Gogola, dyrektor Ośrodka Kultury. Na zakończenie pleneru rzeźbiarskiego Leszek Kopeć, burmistrz miasta oraz Ewa Kondek, zastępca burmistrza pogratulowali rzeźbiarzom wspaniałej pracy. – Powstałe rzeźby będą umieszczone w przestrzeni miejskiej, stając się nowymi symbolami miasta. Każda z nich będzie przypominać mieszkańcom i turystom o bogatej przeszłości gminy Staszów, jej znaczących postaciach oraz współczesnym duchu artystycznym. Dzięki takim inicjatywom możemy spojrzeć inaczej na sztukę, a nasza gmina pięknieje za sprawą wyjątkowych rzeźb, które powstawały od początku do końca na naszych oczach – mówił burmistrz miasta.
"Święta kobieta” – można by dziś użyć potocznego określenia, przyglądając się Monice, jej troskom i niespotykanej wręcz cierpliwości, z jaką je przyjmowała.
Nie tylko to było niezwykłe, co musiała znosić jako żona i matka, ale przede wszystkim to, jaką postawą się wykazała i jak ta postawa odmieniła życie jej męża i syna.
Monika. Urodzona ok. 332 r. w mieście Tagasta w północnej Afryce, pochodziła z rzymskiej chrześcijańskiej rodziny. Jednak największy wpływ na jej pobożność miała prawdopodobnie piastunka, stara służąca, która, zajmując się dziewczynką, dbała, by ta ćwiczyła się w pokorze, umiarze i spokoju. Gdy młoda kobieta wychodziła za mąż za rzymskiego patrycjusza, była bardzo religijna, znała Pismo Święte, filozofię, ale przede wszystkim wierzyła, że z Bożą pomocą będzie dobrą, cierpliwą żoną i matką. I była. Jednak jeszcze wtedy nie miała pojęcia, jak dużo ją to będzie kosztowało i jak wielkie owoce przyniesie jej życie.
Przeczytaj także: Monika i Augustyn
Najpierw mąż. Był poganinem, ponadto człowiekiem gniewnym i wybuchowym. Lubił zabawy i rozpustę. Monika potrafiła się z nim obchodzić niezwykle łagodnie. Swą dobrocią i cierpliwością, tym, że nigdy nie dopuszczała do kłótni, a także modlitwami i chrześcijańską postawą spowodowała nawrócenie i przyjęcie chrztu przez męża. Gdy owdowiała w wieku ok. 38 lat, miała świadomość, że mąż odszedł pojednany z Bogiem.
Syn. Monika urodziła troje dzieci: dwóch synów – Nawigiusza i Augustyna oraz córkę (prawdopodobnie Perpetuę). Mimo ogromnego wysiłku włożonego w wychowanie dzieci jeden z synów – Augustyn zapatrzony w ojca i jego wcześniejsze poczynania, wiódł od lat młodzieńczych hulaszcze życie, oddalone od Boga. Kolejne 16 lat swojego wdowiego życia Monika poświęciła na ratowanie ukochanego syna. Śledząc ich losy, trudno pojąć, skąd brali siły na tę walkę, np. ona – by odmówić własnemu dziecku przyjęcia do domu po powrocie z Kartaginy (wiedziała, że związał się z wyznawcami manicheizmu), on – by nią pogardzać i przed nią uciekać. Była wszędzie tam, gdzie on. Modliła się i płakała. Nigdy nie przestała. Wreszcie doszło do spotkania Augustyna ze św. Ambrożym. Pod wpływem jego kazań Augustyn przyjął chrzest i odmienił swoje życie. Szczęśliwa matka zmarła wkrótce potem w Ostii w 387 r.
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Klesztowie powitała nowego duszpasterza.
Parafia klesztowska ma piękną i bogatą historię. Świątynia, wzniesiona w 1772 r., należy do najcenniejszych zabytków sakralnych Ziemi Chełmskiej. Parafia powróciła do Kościoła katolickiego wraz z odzyskaniem przez Polskę niepodległości i od 1920 r. ponownie służy katolickiej wspólnocie. Tym razem w doroczne uroczystości odpustowe wpisały się wprowadzenie nowego proboszcza ks. Kaliksta Zacharuka oraz akcja „Badania laboratoryjne – trafna diagnoza”. Kanonicznego wprowadzenia na urząd 20. proboszcza dokonał ks. Andrzej Sternik, dziekan Dekanatu Chełm-Wschód. Nowego proboszcza w imieniu parafian przywitali członkowie Rady Duszpasterskiej i służby liturgicznej, a także przedstawiciele władz samorządowych i Katolickiego Stowarzyszenia Diagnostów Laboratoryjnych, w którym ks. Zacharuk pełni funkcję asystenta kościelnego. Wszyscy nowemu proboszczowi życzyli, by czas posługi w Klesztowie był dla niego źródłem radości i wielu duchowych owoców, a jego kapłańska praca przynosiła dobro całej wspólnocie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
